Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΔΗΜΟΣΚΟΠΉΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ. Ενόψει της επετείου της Οκτωβριανής Επανάστασης - Παράθεση ερευνών κοινής γνώμης για το πώς βλέπουν σήμερα οι πολίτες των τ. σοσιαλιστικών χωρών την περίοδο του σοσιαλισμού (ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ - updated 27-5-2017)

ΛΕΝΙΝ: Λοιπόν πώς τα περνάτε στον Καπιταλισμό; Αφιερωμένο στην τεράστια παρακαταθήκη της Οκτωβριανής Επανάστασης παρουσιάζουμε έρευνες...

Παρασκευή, 19 Ιανουαρίου 2018

Κ.Κ.Ε. «Ψήνονται» εξελίξεις!


«Ψήνονται» εξελίξεις!

     Βδομάδα εξελίξεων είναι αυτή που διανύουμε σε ότι αφορά τις διευθετήσεις με την ΠΓΔΜ. Όπως όλα δείχνουν, οι διεργασίες επιταχύνονται, με στόχο να υπάρξει μια καταρχήν συμφωνία μέχρι το Μάρτη, η οποία θα ανοίξει το δρόμο για να προετοιμαστεί, ολοκληρωθεί και εγκριθεί τον Ιούλη, στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, η πρόσκληση προς την ΠΓΔΜ να γίνει πλήρες μέλος της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας.

     Παρά τις διαφορετικές αναγνώσεις και προσεγγίσεις γύρω από το ονοματολογικό, η κυρίαρχη άποψη που προβάλλουν τα αστικά επιτελεία είναι ότι η σημερινή συγκυρία αποτελεί την καταλληλότερη τα τελευταία χρόνια για να υπάρξει «επαναπροσδιορισμός» των σχέσεων με την ΠΓΔΜ, που θα δώσει ώθηση στην «ευρωατλαντική ολοκλήρωση» των Βαλκανίων, στην ένταξη δηλαδή και των υπόλοιπων κρατών της Βαλκανικής (Αλβανίας και κρατών της πρώην Γιουγκοσλαβίας) στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, από την οποία η ελληνική αστική τάξη προσδοκά ισχυρά οφέλη. Γι' αυτό η κυβέρνηση αναλαμβάνει αναβαθμισμένο ρόλο στην εμπέδωση αυτών των σχεδιασμών, που δεν εκπορεύονται βέβαια από το συμφέρον των λαών της περιοχής να ζουν ειρηνικά και σε συνεργασία, αναπτύσσοντας σχέσεις στη βάση του αμοιβαίου οφέλους, αλλά από τις επιδιώξεις ισχυρών μονοπωλιακών ομίλων να κατοχυρώσουν αγορές, ενεργειακούς διαύλους και δρόμους για τα εμπορεύματά τους, προκειμένου να αυξήσουν τα κέρδη τους, ανταγωνιστικά προς άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα και κράτη.
     Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι εξελίξεις του τελευταίου διαστήματος τροφοδοτούνται κατά κύριο λόγο από την προσπάθεια των ΗΠΑ να περιορίσουν τη ρωσική επιρροή στα Βαλκάνια. Ενδεικτική ως προς αυτό είναι η έκθεση του ινστιτούτου «Atlantic Council» για τη στρατηγική των ΗΠΑ στα Δυτικά Βαλκάνια, η οποία δημοσιοποιήθηκε τον περασμένο Νοέμβρη στην Ουάσιγκτον, παρουσία μάλιστα των υπουργών Εξωτερικών Αλβανίας, Σερβίας, Μαυροβουνίου, Βοσνίας - Ερζεγοβίνης, ΠΓΔΜ και Κοσσόβου. Στην έκθεση αυτή «προτεινόταν» ανάμεσα σε άλλα η εγκαθίδρυση μόνιμης αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην περιοχή και συγκεκριμένα στη βάση Μπόντστιλ στο Κόσσοβο, με το βλέμμα στραμμένο προς τη Ρωσία. Ξεχώριζε επίσης η πρόταση για μια «ιστορική επαναπροσέγγιση» των ΗΠΑ με τη Σερβία, η οποία αναδεικνύεται σε μεγάλο «αγκάθι» σε ότι αφορά την προσπάθεια της αμερικανικής κυβέρνησης να αφαιρέσει από τη Ρωσία ερείσματα στην περιοχή.


     Εξίσου ενδιαφέρουσα ήταν και μια άλλη μελέτη, του Αμυντικού Κολεγίου του ΝΑΤΟ, που δημοσιεύθηκε επίσης τον περασμένο Νοέμβρη. Σ' αυτήν προτεινόταν να συγκροτηθεί ένα κοινό αρχηγείο όλων των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην περιοχή, με έδρα το Σαράγεβο, ενταγμένο στο συνολικότερο σχεδιασμό αντιμετώπισης της Ρωσίας, μετά τα γεγονότα στην Κριμαία.
     Ωστόσο, στην περιοχή των Βαλκανίων δεν εκφράζεται μόνο η αντιπαράθεση ανάμεσα στο ΝΑΤΟ και τη Ρωσία, αλλά και ο ανταγωνισμός με την Κίνα, που χαράσσει μέσα από τη Βαλκανική ένα τμήμα του «νέου Δρόμου του Μεταξιού». Αλλά και τα πιο ισχυρά κράτη - μέλη της ΕΕ (π.χ. Γερμανία), όπως και η Μεγάλη Βρετανία, διατηρούν ιδιαίτερα συμφέροντα στην περιοχή, γεγονός που επιδρά στις σχέσεις με τους συμμάχους τους στο ΝΑΤΟ, αλλά και με τη Ρωσία. Η Τουρκία, τέλος, της οποίας οι σχέσεις με το ΝΑΤΟ βρίσκονται σε ένταση και αντίστροφα ενισχύει τη συνεργασία με τη Ρωσία, διεκδικεί αναβαθμισμένη παρουσία, μέσω των μουσουλμανικών πληθυσμών στα κράτη των Βαλκανίων και τις προνομιακές σχέσεις με την Αλβανία.
     Το βέβαιο είναι ότι στα Βαλκάνια συσσωρεύεται ξανά πολλή «ενέργεια» από τη όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών σε όλο το τόξο που διατρέχει τη Βαλτική, τη Μέση Ανατολή, την Ανατολική Μεσόγειο και τις βόρειες ακτές της Αφρικής. Μ' αυτά τα δεδομένα, χρειάζεται ο λαός να παρακολουθεί τις εξελίξεις και να βρίσκεται σε εγρήγορση, απορρίπτοντας τους πανηγυρισμούς και τις μεγαλοστομίες της κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων, που κρύβουν το πραγματικό υπόβαθρο των διευθετήσεων στα Βαλκάνια, για να στρατεύουν το λαό στους σχεδιασμούς του κεφαλαίου.
     Μαζί, λοιπόν, με το δήθεν τέλος των μνημονίων και της τάχα δίκαιης ανάπτυξης, η κυβέρνηση συμπληρώνει το αφήγημά της με το στόχο της γεωστρατηγικής υποτιθέμενης αναβάθμισης της χώρας. Και λέμε υποτιθέμενης, γιατί ο στόχος αυτός, βέβαια, δεν αφορά ούτε την ειρήνη, ούτε την αλληλεγγύη των λαών. Αφορά μόνο την αναβάθμιση της συμμετοχής της Ελλάδας, δηλαδή του ελληνικού κεφαλαίου, στους ανταγωνισμούς, στους σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών, στη μοιρασιά των αγορών, στο πλιάτσικο που ήδη συντελείται στις πλάτες των λαών με θύμα πάλι τον ελληνικό λαό και τη νεολαία. Άλλωστε, η εξωτερική πολιτική είναι συνέχεια της εσωτερικής πολιτικής. Δεν γίνεται να έχεις πολιτική υπέρ των λαών, τη στιγμή που πρώτα και κύρια ματώνεις το δικό σου λαό. Επιδιώκουν, αξιοποιώντας και τους τριγμούς που τη δεδομένη στιγμή υπάρχουν στις σχέσεις των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ με την Τουρκία, να γίνουν αυτοί οι σημαιοφόροι τους στην περιοχή... Και ως σημαιοφόρος του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ στην περιοχή των Βαλκανίων, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ επιδιώκει να προωθήσει και το λεγόμενο Σκοπιανό ζήτημα, - ζήτημα το οποίο συνδέεται με την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ τον προσεχή Ιούνη. Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που τους έπιασε η πρεμούρα να λυθεί το ζήτημα του ονόματος με τη γειτονική χώρα. Και πάνω σ' αυτό, βέβαια, καμιά πραγματική αντιπαράθεση δεν υπάρχει με τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, αφού είναι και αυτά κόμματα του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Το αντίθετο, μάλιστα.

     Το ΚΚΕ, σε αντίθεση με όλα τα υπόλοιπα κόμματα, συμπεριλαμβανομένου του ΣΥΡΙΖΑ, παλιότερα του ΣΥΝ, που φιγουράριζε στα εθνικιστικά συλλαλητήρια, είναι το μόνο κόμμα που εδώ και χρόνια έχει ξεκάθαρη θέση: Σε μια διαπραγμάτευση για εξεύρεση κοινώς αποδεκτής λύσης, στην οποία περιλαμβάνεται με οποιονδήποτε τρόπο το όνομα "Μακεδονία" και όποια παράγωγά του, αυτό θα πρέπει ρητά να γίνει αποδεκτό μόνο ως γεωγραφικός προσδιορισμός. Να μπει τέλος στην αλυτρωτική προπαγάνδα, να υπάρξει αμοιβαία αναγνώριση του απαραβίαστου των συνόρων, της εδαφικής ακεραιότητας και κυριαρχίας των δύο χωρών.


     Όμως, οι κυβερνώντες τα κάνουν όλα αυτά κυρίως γιατί επείγονται να ανταποκριθούν στην απαίτηση των Αμερικανών για άμεση επίλυση του ονόματος, ώστε το κράτος της ΠΓΔΜ να μπει στο ΝΑΤΟ τον Ιούνη. Για το ΝΑΤΟ τους έπιασε η πρεμούρα. Για την αστική τάξη και τα συμφέροντα των επενδύσεών της στην ΠΓΔΜ τους έπιασε η πρεμούρα και όχι για τα συμφέροντα του ελληνικού ή του γειτονικού μας λαού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Το blog μας δεν έχει ούτε ειδησεογραφικό χαρακτήρα ούτε έχει θέση ενός φόρουμ.

Δοκιμαστικά ενεργοποιούμε την χρήση σχολίων. Αυτά όμως θα δημοσιεύονται ΜΟΝΟ εφόσον έχουν συμπληρωματικό χαρακτήρα σε σχέση με τις αναρτήσεις, όσα δηλαδή προσφέρουν κάποια επιπλέον συγκεκριμένη πληροφορία (άντε τις πρώτες μέρες μπορεί να κάνουμε μια εξαίρεση).
Γι αυτό είναι πιθανόν πολλοί φίλοι ή "φίλοι" να μην βλέπουν το σχόλιό τους δημοσιευμένο.
Αυτονόητα ΔΕΝ θα δημοσιεύονται απρεπή σχόλια.

Τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ, των μαζικών φορέων, των ταξικών σωματείων είναι διαρκώς παρόντα στην κοινωνία και μπορεί εύκολα να τους συναντήσετε. Όποια συζήτηση, απορία, διαφωνία καλό θα είναι να εκφράζεται δια ζώσης.