Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΔΗΜΟΣΚΟΠΉΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ. Ενόψει της επετείου της Οκτωβριανής Επανάστασης - Παράθεση ερευνών κοινής γνώμης για το πώς βλέπουν σήμερα οι πολίτες των τ. σοσιαλιστικών χωρών την περίοδο του σοσιαλισμού (ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ - updated 04-9-2018)

ΛΕΝΙΝ: Λοιπόν πώς τα περνάτε στον Καπιταλισμό; Αφιερωμένο στην τεράστια παρακαταθήκη της Οκτωβριανής Επανάστασης παρουσιάζουμε έρευνες...

Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2018

Μοναδική έκδοση αφιερωμένη στα 100 χρόνια του ΚΚΕ !!!

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Κυκλοφορεί στις 17 - 18 Νοέμβρη με μια μοναδική έκδοση αφιερωμένη στα 100 χρόνια του ΚΚΕ



Με μια μοναδική έκδοση θα κυκλοφορήσει ο «Ριζοσπάστης» το Σαββατοκύριακο 17 και 18 Νοέμβρη, ανήμερα της επετείου ίδρυσης του ΚΚΕ, πριν από 100 χρόνια ακριβώς.
Τιμώντας την κορυφαία επέτειο, ο «Ριζοσπάστης» και η «Σύγχρονη Εποχή» επανεκδίδουν τα Πρακτικά του Α' Πανελλαδικού Σοσιαλιστικού Συνεδρίου, που «γέννησε» το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδας.
Τα πρακτικά πρωτοδημοσιεύτηκαν το 1982, σε έκδοση της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, προς τιμήν του 11ου Συνεδρίου του Κόμματος, και αφορούν στις πέντε από τις εφτά συνολικά μέρες που διήρκεσε το Πρώτο (Ιδρυτικό) Συνέδριο του ΣΕΚΕ (ΚΚΕ).
Οι Οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ σε όλη τη χώρα προετοιμάζουν μεγάλη πανεξόρμηση με τον «Ριζοσπάστη» του επόμενου Σαββατοκύριακου, βάζοντας αυξημένα πλάνα.
Τιμώντας τα 100 χρόνια ηρωικής ζωής και δράσης του ΚΚΕ, στόχος είναι να διακινηθεί πλατιά η εφημερίδα σε οπαδούς και φίλους του Κόμματος, σε χώρους δουλειάς, γειτονιές, σχολεία και σχολές. Σε χιλιάδες ανθρώπους που τιμάνε την Ιστορία και τους αγώνες του ΚΚΕ, παρακολουθούν τις θέσεις του και συμπορεύονται στο κίνημα, έστω κι αν δεν συμφωνούν σε όλα μαζί του.
Μαζί με όλους αυτούς γιορτάζουμε τα 100χρονα του ΚΚΕ! Βάζουμε ψηλότερα τον πήχη για την ισχυροποίηση του Κόμματος παντού!

Συνταγματική αναθεώρηση: Προεκλογικό τρικ ή ανάγκη του συστήματος;

Συνταγματική αναθεώρηση: Προεκλογικό τρικ ή ανάγκη του συστήματος;

Η πρωτοβουλία της κυβέρνησης να εκκινήσει τη διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης επικρίθηκε από τα κόμματα της αστικής αντιπολίτευσης ως μια κίνηση προεκλογικού και επικοινωνιακού χαρακτήρα. Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν και τέτοιες σκοπιμότητες στην πρωτοβουλία της κυβέρνησης, για να τροφοδοτηθεί ο διπολικός καβγάς, κυρίως με τη ΝΔ, εντούτοις μια τέτοια προσέγγιση είναι επιφανειακή και απλοϊκή.
Μέσα απ' τη συνταγματική αναθεώρηση επιδιώκονται βαθύτεροι στρατηγικοί στόχοι, που έχει σήμερα ανάγκη η άρχουσα τάξη. Ποιοι είναι αυτοί οι στόχοι; Αυτοί που ομολόγησε ο κ. Τσίπρας, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ: Αφενός η εξασφάλιση της κυβερνητικής σταθερότητας και η συνέχεια στην άσκηση της κυβερνητικής πολιτικής, που δεν πρέπει να διαταράσσεται από διάφορους παράγοντες (π.χ. εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, πρόταση δυσπιστίας), αφετέρου η προσπάθεια αναστήλωσης του κύρους του αστικού πολιτικού συστήματος, το οποίο έπληξαν η καπιταλιστική οικονομική κρίση, η υλοποίηση αντιλαϊκών πολιτικών, η ασυνέπεια λόγων - έργων. Ιδιαίτερα στο τελευταίο ζήτημα ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχθηκε πρωταθλητής.
Και ποιος καλύτερος, απ' τον ΣΥΡΙΖΑ, για να φέρει σε πέρας αυτό το έργο, από τη στιγμή που, όλα αυτά τα χρόνια, έχει εξελιχθεί σ' έναν στυλοβάτη του αστικού πολιτικού συστήματος και έχει δώσει εξετάσεις στην προώθηση των αντιλαϊκών επιλογών - απ' τα μνημόνια μέχρι τα επικίνδυνα και εγκληματικά αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια - χωρίς μάλιστα να κουβαλάει κάποιες από τις παλιές «αμαρτίες» της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ; Να γιατί σωστά το ΚΚΕ επισημαίνει ότι, μετά τη νομιμοποίηση των μνημονίων, ο ΣΥΡΙΖΑ προσφέρει άλλη μια υπηρεσία στο σύστημα, αυτήν τη φορά με τη συνταγματική αναθεώρηση.
Την ίδια στιγμή, βέβαια, ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να παίξει - και με αφορμή τη συνταγματική αναθεώρηση - το γνωστό παιχνίδι της κάλπικης αντιπαράθεσης με τη ΝΔ, σε μια περίοδο που ταυτίζονται σε όλα τα κρίσιμα και στρατηγικά ζητήματα.
Ο μεν ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζει αυτήν την αντιπαράθεση ως σύγκρουση της «προόδου» με τη «συντήρηση», του «νέου» με το «παλιό», η δε ΝΔ ως σύγκρουση της «ιδεοληψίας» με τον «εκσυγχρονισμό».
Ούτε το χρονικό σημείο γι' αυτήν την πρωτοβουλία δεν είναι τυχαίο. Εχουν ήδη προχωρήσει σε μεγάλο βαθμό, με προηγούμενες συνταγματικές αναθεωρήσεις, οι αναγκαίες προσαρμογές που αφορούσαν το πεδίο της οικονομίας, με βάση τις σύγχρονες ανάγκες του κεφαλαίου. Οπως επίσης έχει προχωρήσει η σχετική, με τα παραπάνω, διαδικασία ενσωμάτωσης της χώρας στο ευρωενωσιακό πλαίσιο.
Είναι χαρακτηριστικό, για παράδειγμα, ότι τα τελευταία χρόνια, με τις αναθεωρήσεις που έγιναν, ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο η ισχύς του δικαίου της ΕΕ, όχι μόνο έναντι των τυπικών νόμων, αλλά και έναντι του ίδιου του Συντάγματος. Με βάση αυτά υλοποιήθηκαν τα μνημόνια και τα αντιλαϊκά μέτρα υπέρ του κεφαλαίου, που εκπορεύονται από την ΕΕ και ισχύουν για όλα τα κράτη - μέλη. Φυσικά, ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν αγγίζει αυτές τις διατάξεις, αλλά αντίθετα αυτοπροβάλλεται ως βασική δύναμη υπεράσπισης της εμβάθυνσης της ΕΕ. Ασχετα αν την ίδια στιγμή «κλαίει» για την «ενίσχυση υπερεθνικών, κρατικών και ιδιωτικών μηχανισμών που κινούνται έξω από το πλαίσιο του λαϊκού ελέγχου»1, κρύβοντας ότι αυτό επιτάσσουν οι διεθνείς συμμαχίες της αστικής τάξης, τις οποίες και ο ίδιος υπηρετεί.
Οπότε, αυτό που επείγει τώρα είναι οι αναγκαίες προσαρμογές στο πολιτικό εποικοδόμημα, στον τρόπο λειτουργίας του αστικού κράτους και των κυβερνήσεών του, παίρνοντας υπόψη ότι ο σημερινός πολιτικός συσχετισμός δεν επιτρέπει τη συγκρότηση σταθερών μονοκομματικών κυβερνήσεων, με τον τρόπο που αυτό γινόταν στο παρελθόν. Εξ ου και η αγωνία για την κυβερνητική σταθερότητα. Εξ ου και η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για ένα - συνταγματικά κατοχυρωμένο - αναλογικότερο εκλογικό σύστημα, που του δίνει τη δυνατότητα για κυβερνητικές συνεργασίες με εν δυνάμει περισσότερους συνεταίρους.
Αλλωστε, «το Σύνταγμα δε διαμορφώνει, κυρίως αποτυπώνει σε νομική μορφή και κατοχυρώνει τις ήδη υπάρχουσες καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής, τα ταξικά συμφέροντα της αστικής τάξης...» (...) «Κατά κανόνα η διαδικασία προσαρμογής του αστικού Συντάγματος γίνεται εκ των υστέρων, όταν συνειδητοποιούνται οι αντικειμενικές εξελίξεις, όταν έχουν διαπιστωθεί ότι λειτουργούν και "άγραφοι" νόμοι»2.
Με βάση τα παραπάνω, οι προτεινόμενες αλλαγές μπορούν να ομαδοποιηθούν σε τρεις επιμέρους κατηγορίες:
Η πρώτη κατηγορία αλλαγών αφορά τη βασική στόχευση της κυβερνητικής σταθερότητας. Αυτό επιδιώκουν τόσο η πρόταση που αποτρέπει τη διάλυση του Κοινοβουλίου, με αφορμή την αδυναμία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας (ΠτΔ) όσο και η λεγόμενη εποικοδομητική ψήφος δυσπιστίας, σύμφωνα με την οποία πρόταση δυσπιστίας δεν μπορεί να γίνει δεκτή από το Κοινοβούλιο, παρά μόνο υπό την προϋπόθεση ότι υπερψηφίζεται ταυτόχρονα και άλλος πρωθυπουργός3.
Αυτόν το στόχο υπηρετεί και η συζήτηση για αύξηση των αρμοδιοτήτων του ΠτΔ, σε συνδυασμό με την πιθανή ανάδειξή του με γενικές εκλογές. Μια τέτοια προοπτική ισχυροποιεί εκ των πραγμάτων το ρόλο του ΠτΔ στο αστικό πολιτικό σύστημα, συνεπώς συνιστά μια αντιδραστική εξέλιξη.
Επίσης, αυτόν το στόχο υπηρετούν και άλλες επιμέρους προτάσεις, που έχουν ακουστεί, όπως η στελέχωση των λεγόμενων ανεξάρτητων αρχών ή της ανώτερης κρατικής υπαλληλίας (π.χ. γενικοί γραμματείς υπουργείων), έτσι ώστε να διαμορφωθούν θεσμοί και πρόσωπα που, ανεπηρέαστα από την εκάστοτε πολιτική συγκυρία και κυρίως από την παρέμβαση και τους αγώνες του λαού, θα είναι άτεγκτοι και αφοσιωμένοι στην εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής και η όποια εναλλαγή κυβερνήσεων δεν θα διαταράσσει την υλοποίησή της.
Ο στρατηγικός χαρακτήρας αυτών των προτάσεων, για την κυβερνητική πολιτική σταθερότητα, που για το λαό είναι εχθρική, επιβεβαιώνεται και απ' το γεγονός ότι αυτές, με ελάχιστες διαφορές, συμπεριλαμβάνονται και στις προτάσεις της ΝΔ για τη συνταγματική αναθεώρηση.
Αυτή η σύμπτωση δεν κρύβεται ούτε από την προσπάθεια της ΝΔ και του ΚΙΝΑΛ να επικεντρώσουν στις δικές τους προτάσεις έναντι του «ιδεοληπτικού» ΣΥΡΙΖΑ, με βασική την αναθεώρηση του άρθρου 16 για την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων, που παραγνωρίζει ότι η εμπορευματική - επιχειρηματική λειτουργία του δημόσιου πανεπιστημίου έχει εν πολλοίς συντελεστεί, με τη συμβολή του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ.
Η δεύτερη κατηγορία αφορά την προσπάθεια αναπαλαίωσης του αστικού πολιτικού συστήματος, με προτάσεις όπως η αλλαγή της διάταξης περί ευθύνης υπουργών, ο περιορισμός στη θητεία των βουλευτών, η αλλαγή του θεσμού της βουλευτικής ασυλίας κ.λπ.
Μάλιστα, αυτές οι προτάσεις διατυπώνονται παράλληλα με μια αποπροσανατολιστική «θεωρία», που εμφανίστηκε τα χρόνια της κρίσης, με βασικό φορέα τον ΣΥΡΙΖΑ (κι άλλες δυνάμεις, ακόμη και απ' τη ναζιστική Χρυσή Αυγή), σύμφωνα με την οποία για την ίδια την εκδήλωση της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης και για τις αρνητικές συνέπειες στη ζωή του λαού φταίει ο τρόπος λειτουργίας του πολιτικού συστήματος. Συνεπώς, αν αλλάξει αυτός ο τρόπος λειτουργίας, αν οι μονοκομματικές κυβερνήσεις αντικατασταθούν από κυβερνήσεις συνεργασίας, αν μειωθεί ο αριθμός των βουλευτών, αν υπάρξουν κάποια μέτρα διαφάνειας, τότε θα αντιμετωπιστεί η κρίση ή θα δημιουργηθούν μεγαλύτερες δυνατότητες για την επίλυση των λαϊκών προβλημάτων.
Με αυτόν τον τρόπο επιδιώκεται να μείνει στην αφάνεια και τελικά στο απυρόβλητο η πραγματική αιτία της κρίσης και των λαϊκών προβλημάτων, που είναι η ίδια η οικονομική και πολιτική εξουσία του κεφαλαίου, το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, η ΕΕ, δηλαδή ο δρόμος τον οποίο υπηρέτησαν και υπηρετούν παλιά και νέα κυβερνητικά κόμματα. Απόδειξη γι' αυτό αποτελεί το γεγονός ότι η κρίση χτύπησε όλες τις χώρες, ακόμη και εκείνες που έχουν προχωρήσει σε αλλαγές, όπως αυτές που προτείνονται από την κυβέρνηση ή από άλλα κόμματα. Ούτε το βάθος της κρίσης στην Ελλάδα έχει να κάνει με τα παραπάνω φαινόμενα, αλλά με τη θέση κάθε χώρας στην ΕΕ και την Ευρωζώνη, με την ανισομετρία που είναι σύμφυτη με τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης.
Η τρίτη κατηγορία παρουσιάζεται με τα ψευδεπίγραφα συνθήματα, όπως είναι η «εμβάθυνση της δημοκρατίας» και η «προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων». Σε αυτήν συμπεριλαμβάνονται οι προτάσεις για τα δημοψηφίσματα, τη δήθεν προστασία των εργαζομένων, την «αποκλειστική αρμοδιότητα των κοινωνικών εταίρων να ορίζουν τον κατώτατο μισθό» κ.λπ.
Ο υποκριτικός χαρακτήρας αυτών των προτάσεων είναι προφανής: Πάει πολύ να μιλάει ο ΣΥΡΙΖΑ για δημοκρατία και λαϊκή κυριαρχία, τη στιγμή που ήταν αυτή η πολιτική δύναμη, που στο δημοψήφισμα του 2015 μετέτρεψε το ΟΧΙ σε ΝΑΙ, ενώ υλοποίησε σειρά αντιλαϊκών μέτρων με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου και κατεπείγοντα νομοσχέδια. Που έφερε ρύθμιση η οποία βάζει μεγάλα εμπόδια στο δικαίωμα στην απεργία και ενεργοποίησε το μνημονιακό νόμο της ΝΔ για καθορισμό του κατώτατου μισθού με υπουργική απόφαση κ.λπ. Που, την ίδια στιγμή που μιλάει για τη λαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία, κρατάει κλειδωμένη στα συρτάρια την πρόταση νόμου 500 σωματείων, την οποία κατέθεσε στη Βουλή το ΚΚΕ.
Πέρα από το γεγονός ότι πίσω από ορισμένες προτάσεις, όπως ο δημόσιος έλεγχος στο νερό και την ηλεκτρική ενέργεια κ.ά., υποκρύπτεται η πρόθεση να προχωρήσει πιο γρήγορα η απελευθέρωση σε αυτούς τους τομείς, με το Δημόσιο να παίζει το ρόλο του «τροχονόμου» των επιχειρηματικών συμφερόντων.
Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι η επίκληση κάποιων δικαιωμάτων στο Σύνταγμα έχει περισσότερο διακηρυκτικό χαρακτήρα και συνοδεύεται με ρήτρες, προϋποθέσεις, νόμους που το καταστρατηγούν στην πράξη. Είναι εν πολλοίς ένα ευχολόγιο, όσο αναγνωρίζεται η ατομική καπιταλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, όσο κατοχυρώνεται η ταξική εκμετάλλευση και καταπίεση.
Την ίδια στιγμή, ο ΣΥΡΙΖΑ είτε δεν ακουμπά είτε ξεπερνά με ημίμετρα κάποιους υπερώριμους αστικούς εκσυγχρονισμούς, όπως είναι ο πλήρης διαχωρισμός κράτους - Εκκλησίας ή ο μη διορισμός της ηγεσίας των δικαστηρίων από την εκάστοτε κυβέρνηση.
Βεβαίως, το ΚΚΕ παλεύει στις σημερινές συνθήκες για να διευρυνθούν τα λαϊκά δημοκρατικά δικαιώματα. Ενδεικτικές είναι οι προτάσεις που κατέθεσε για να προστατευτεί το δικαίωμα στην απεργία, για να καταργηθεί ο «τρομονόμος» και μια σειρά άλλων συναφών διατάξεων, οι οποίες απορρίφθηκαν από τη - «δημοκρατικά ευαίσθητη» - κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Αυτούς τους στόχους προωθεί, κυρίως, με την καθημερινή του πάλη στους χώρους δουλειάς, εκεί όπου κρίνονται η «συνταγματική νομιμότητα» και η «αστική δημοκρατία». Ο αγώνας του λαού - κι όχι οι δήθεν αλλαγές απ' τα πάνω - είναι εκείνος ο παράγοντας που μπορεί να κατοχυρώσει αυτά τα δικαιώματα.
Την ίδια στιγμή προβάλλει την ανάγκη να υπάρξουν αλλαγές στο Σύνταγμα, όπως για παράδειγμα:
Η αλλαγή στο άρθρο 48 και τον εφαρμοστικό νόμο 566/1977 «περί κατάστασης πολιορκίας», που στοχοποιεί τον «εσωτερικό εχθρό», δηλαδή το εργατικό - λαϊκό κίνημα και κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες (π.χ. πολεμική εμπλοκή), αναστέλλει μια σειρά από δικαιώματα, όπως της απεργίας, του συνεταιρίζεσθαι, της ελευθερίας του Τύπου, δίνει τη δυνατότητα ακόμη και για τη συγκρότηση έκτακτων δικαστηρίων.
`Η η αλλαγή στο άρθρο 28 και στο άρθρο 80 που αφορά την εκχώρηση αρμοδιοτήτων σε διακρατικές συμμαχίες και ερμηνεύει το Σύνταγμα υπό το πρίσμα του ευρωενωσιακού δικαίου καθώς και μια σειρά άλλα που θα αναδειχτούν κατά τη διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης.
Φυσικά, δεν τρέφουμε αυταπάτες ότι μπορεί να υπάρξει «προοδευτικό», «συμμετοχικό», «δημοκρατικό» Σύνταγμα, στο πλαίσιο της σημερινής εξουσίας του κεφαλαίου. Γιατί αυτή η εξουσία και η οικονομική της βάση είναι που καθορίζουν τα στενά και ασφυκτικά - για το λαό - όρια, ακόμη και του πιο «προοδευτικού» Συντάγματος.
Πραγματικά κυρίαρχος μπορεί να γίνει ο λαός, όταν θα έχει στην ιδιοκτησία του τον πλούτο που παράγει. Γι' αυτό απαιτείται μια άλλη εξουσία, η εργατική εξουσία, που θα έχει ως βασική της αποστολή την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, τον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας, τον εργατικό - λαϊκό έλεγχο, την αποδέσμευση της χώρας από τους διεθνείς οργανισμούς, όπως είναι η ΕΕ και το ΝΑΤΟ.
Σε αυτό το πλαίσιο, μιας νέας κοινωνικής οργάνωσης, που θα κινείται με κριτήριο την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, μπορούν να υπάρχουν νέοι λαογέννητοι θεσμοί διακυβέρνησης και εξουσίας, μια ανώτερη μορφή δημοκρατίας, που θα εδράζεται στους τόπους δουλειάς, δηλαδή στην παραγωγική μονάδα, στην κοινωνική υπηρεσία, στις εργατικές συνελεύσεις, στους κλάδους, θα οργανώνεται σε τοπικό, περιφερειακό και πανελλαδικό επίπεδο, σε μια πρωτόγνωρη μορφή άμεσης συμμετοχής, ελέγχου, αιρετότητας, λογοδοσίας και ανάκλησης των εκλεγμένων αντιπροσώπων του λαού.
Ο λαός έχει το δικαίωμα να παλεύει σε μια τέτοια κατεύθυνση και επίσης έχει τη δύναμη να την επιβάλει. Αλλωστε, το άγχος των κυρίαρχων πολιτικών δυνάμεων, του ίδιου του συστήματος, να εξασφαλίσουν την πολιτική σταθερότητα δείχνει την ανησυχία τους για πιθανές αστάθειες. Τέτοια αστάθεια του αστικού πολιτικού συστήματος ο λαός όχι μόνο δεν πρέπει να τη φοβηθεί, αλλά και να την αξιοποιήσει προς όφελός του, για να εμποδίσει μέτρα σε βάρος του, να αποσπάσει ό,τι μπορεί. Πάνω από όλα για να διαμορφώσει συσχετισμό και προϋποθέσεις σύγκρουσης με το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα, που ούτε διορθώνεται ούτε εξυγιαίνεται, παρά μόνο ανατρέπεται.
Παραπομπές:
1. Από την ομιλία του Αλ. Τσίπρα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, στις 30/10/2018.
2. Αλέκα Παπαρήγα «Για το αστικό Σύνταγμα και τις αναθεωρήσεις του», ΚΟΜΕΠ, τεύχος 5, 2018.
3. Από την ομιλία του Αλ. Τσίπρα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, στις 30/10/2018.

Του Γιάννη ΓΚΙΟΚΑ*
*Ο Γιάννης Γκιόκας είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και βουλευτής

Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2018

Συγκέντρωση για το Πολυτεχνείο – Φλώρινα, Σάββατο, ώρα 12μ στην Κεντρική Πλατεία

Γραμματεία Φλώρινας του Π.Α.ΜΕ.

Όλοι και όλες στο συλλαλητήριο για το Πολυτεχνείο, το Σάββατο 17 Νοέμβρη στην Κεντρική πλατεία!


Φέτος συμπληρώνονται 45 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου... Από τις μέρες που ο "γίγαντας" λαός βγήκε στο προσκήνιο και σήκωσε το αγωνιστικό του ανάστημα στη χούντα των συνταγματαρχών, στα ντόπια και τα ξένα στηρίγματά της, στο ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ. Τιμούμε τους αγωνιστές της αντιδικτατορικής πάλης, όλους όσους αγωνίστηκαν, βασανίστηκαν, εξορίστηκαν, φυλακίστηκαν και διώχτηκαν από τη στρατιωτική δικτατορία 1967 - 1974.
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου, η καταστολή της με δεκάδες νεκρούς, ήταν η αρχή του τέλους της χούντας. Κάτω από το βάρος της λαϊκής πάλης και μετά το έγκλημα της Κύπρου, το 1974, η χούντα κατέρρευσε. Η τραγωδία της Κύπρου με την εισβολή και κατοχή που συνεχίζεται μέχρι σήμερα έχει τη σφραγίδα της χούντας και των ιμπεριαλιστών ΝΑΤΟ - ΗΠΑ και Μ. Βρετανίας. Η χούντα των συνταγματαρχών έχει ακόμη στο ενεργητικό της δολοφονίες, φυλακίσεις, εξορίες, απαγόρευση πολιτικών κομμάτων, κατάργηση οργανώσεων και σωματείων, μαζικές εκκαθαρίσεις στο στράτευμα, στη Δικαιοσύνη, στην Παιδεία, λογοκρισία στο θέατρο, στον κινηματογράφο, στη μουσική, στα τραγούδια, απαγόρευση βιβλίων, οικονομικά σκάνδαλα κ.λπ. Ήταν μια συμφορά για το λαό!

Οι φωνές που ενώθηκαν στην εξέγερση του Πολυτεχνείου ζητώντας "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία" αντηχούν στους σημερινούς αγώνες για πραγματικά, σύγχρονα δικαιώματα για τη νεολαία και το λαό. Ιδιαίτερα, τα συνθήματα "Έξω οι ΗΠΑ", Έξω το ΝΑΤΟ" στις πύλες του Πολυτεχνείου είναι επίκαιρα περισσότερο από ποτέ. Σήμερα που τα σύννεφα του ιμπεριαλιστικού πολέμου πυκνώνουν πάνω από το Αιγαίο, τα Βαλκάνια και την Ανατ. Μεσόγειο είναι πιο αναγκαίο από ποτέ να δυναμώσουμε τον αγώνα με αιτήματα "Έξω οι βάσεις και το ΝΑΤΟ""Καμία εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ".
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για άλλη μια χρονιά θα "τιμήσει" στα λόγια την εξέγερση για να θάψει το αντιιμπεριαλιστικό - ανατρεπτικό της περιεχόμενο. Είναι η κυβέρνηση που ανακοινώνει τη μία στρατιωτική βάση μετά την άλλη, μπλέκοντας το λαό μας σε πολύ επικίνδυνους σχεδιασμούς! Με ορμητήρια εγκλημάτων σε βάρος των λαών που μετατρέπουν τη χώρα μας σε "μαγνήτη" στρατιωτικών συγκρούσεων και πολέμων. Που δίνει 4,2 δισ. κάθε χρόνο για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ, λεφτά για πολεμικούς εξοπλισμούς, για δεκάδες κοινές ασκήσεις ελληνικών και ΝΑΤΟικών δυνάμεων, για 13 στρατιωτικές αποστολές εκτός συνόρων, για ΝΑΤΟικά γραφεία που δημιουργούνται πλέον σε κάθε στρατιωτική βάση! Που βαφτίζει τον Τραμπ "διαβολικά καλό" και έχει πάρει τον τίτλο του "προτιμώμενου εταίρου" των ΗΠΑ στα δολοφονικά τους σχέδια!
Η εμπλοκή της χώρας μας στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις είναι επικίνδυνη για τον ελληνικό και τους γειτονικούς λαούς. Οι δηλώσεις εκ μέρους της Ρωσίας που απειλούν ευθέως τις χώρες που φιλοξενούν ΝΑΤΟικές βάσεις, η επιθετικότητα της Τουρκίας όλο αυτό το διάστημα, αποδεικνύουν με τον καλύτερο τρόπο ότι το ΝΑΤΟ κάθε άλλο παρά μας προστατεύει! Η χώρα μας γίνεται μαγνήτης πολλαπλών κινδύνων. Η κυβέρνηση συνεργάζεται στενά με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ που βάφει τα χέρια του στο αίμα των Παλαιστινίων. Και όλα αυτά για να βάλουν ακόμα πιο βαθιά το χέρι στη μοιρασιά της λείας οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι. Για τον έλεγχο των αγορών, των πλουτοπαραγωγικών πηγών, "να σκοτώνονται οι λαοί για τ’ αφέντη το φαΐ"!
Αποδεικνύεται για άλλη μία φορά ότι η δικτατορία του κεφαλαίου, όποια μορφή και αν παίρνει, δεν διστάζει μπροστά σε κανένα έγκλημα ενάντια στον λαό. Οι ιμπεριαλιστικές ενώσεις καμία προστασία δεν παρέχουν για το λαό.  Όλες οι κυβερνήσεις μετά την κατάρρευση της χούντας υπηρέτησαν τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών και των διεθνών τους συμμάχων, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ, των ΗΠΑ. Οι σημερινοί αγώνες για μόρφωση, δουλειά και ζωή με δικαιώματα είναι ταυτόχρονα και αγώνες για να ζήσουμε στη χώρα μας με βάση τις δυνατότητες της σύγχρονης εποχής, για να ζήσουμε ειρηνικά όλοι οι λαοί κόντρα στα σχέδια της κυβέρνησης να μετατρέψει τη χώρα μας σε ορμητήριο για το ΝΑΤΟ!
45 χρόνια μετά διδασκόμαστε και συνεχίζουμε μέχρι την τελική νίκη! Κανένας αντίπαλος, όσο ισχυρός και αν φαίνεται δεν είναι ανίκητος! Ο λαός, όταν παλεύει, μπορεί να τα καταφέρει όλα! Με όπλο την πείρα των αγώνων του χτες, προετοιμάζουμε τις νέες νικηφόρες αναμετρήσεις με τη δικτατορία του κεφαλαίου! Και τότε κάποιοι έλεγαν "η χούντα είναι πανίσχυρη". Η Ιστορία τούς διέψευσε. Οι σημερινοί υμνητές της χούντας, οι φασίστες της Χρυσής Αυγής, θα έχουν την τύχη των χουντικών και των άλλων ειδώλων τους, όπως ο Χίτλερ. Ανήκουν στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας.
Ο λαός, οι αγώνες του και οι θυσίες του, απέδειξαν ότι η δύναμη είναι στην οργάνωση, στη συμπόρευση της νεολαίας με το εργατικό κίνημα. Αυτά τρόμαξαν τη χούντα. Αυτά τρομάζουν πάντα τις αντιλαϊκές κυβερνήσεις, όσους θέλουν το λαό και τη νεολαία θεατή των εξελίξεων και όχι πρωταγωνιστή στην πάλη για τη ζωή που έχει ανάγκη. Αυτός είναι ο δρόμος και σήμερα. Να δυναμώσουμε παντού την οργάνωση, τη συλλογική διεκδίκηση, την αλληλεγγύη, τις μάχες μαθητών, φοιτητών, εργαζομένων ενάντια στον κοινό αντίπαλο: Το κεφάλαιο και την εξουσία του, την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που αποτελειώνει ό,τι δικαίωμα άφησαν όρθιο οι προηγούμενες, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.
Η θέση σου είναι στον αγώνα ενάντια σε όλους αυτούς! Αγωνιζόμαστε για τις σύγχρονες ανάγκες μας! Στο σχέδιο κυβέρνησης, ΕΕ, ΝΑΤΟ, επιχειρηματικών ομίλων αντιπαραθέτουμε τα δικά μας αιτήματα!
  • Να κλείσουν οι βάσεις και τα στρατηγεία του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στη χώρα μας.
  • Να επιστρέψουν όλες οι μονάδες και το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων από αποστολές στο εξωτερικό.
  • Να φύγουν ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ από τη χώρα και τα Βαλκάνια. Έξω και οι στόλοι τους από το Αιγαίο και τη Μεσόγειο.
  • Καμιά εμπλοκή των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και της χώρας γενικότερα στις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ιμπεριαλιστών.
Επίσης κάλεσμα απευθύνει και το Τ.Σ. Φλώρινας της ΚΝΕ, για συμμετοχή στο συλλαλητήριο του Π.Α.ΜΕ. το Σάββατο 17/11 ώρα 12 στην Κεντρική Πλατεία. 


Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2018

Έξω οι νόθοι, οι εργοδότες και το «Συνδικαλιστικό» της Ασφάλειας από τα Σωματεία

ΠΑΜΕ

«Καμία ανοχή στην απαγόρευση και τον περιορισμό της ελεύθερης συνδικαλιστικής και πολιτικής δράσης. Κάτω τα χέρια από τα συνδικάτα» τονίζει το ΠΑΜΕ με αφορμή την παρουσία αστυνομικού διευθυντή και ασφαλίτη στις εργασίες του 33ου Συνεδρίου του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης.
Σε ανακοίνωσή του το ΠΑΜΕ σημειώνει:
«Φέτος σε μια σειρά πόλεις της χώρας πραγματοποιούνται τα Συνέδρια των Εργατικών Κέντρων με την παρουσία security, Αστυνομίας, ΜΑΤ και Ασφάλειας με απευθείας κάλεσμα της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ!
Οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ, προκειμένου να προστατέψουν το όργιο νοθείας που έχουν στήσει από κοινού με την εργοδοσία και το κράτος, καταφεύγουν σε όλους τους τρόπους τρομοκράτησης και καταστολής. Η κυβέρνηση ανταποδίδει τη στήριξη που της παρέχει η ΓΣΕΕ στην εφαρμογή της αντιλαϊκής βάρβαρης πολιτικής.
Χθες στην έναρξη του Συνεδρίου του Εργατικού Κέντρου της Θεσσαλονίκης η παρουσία των δυνάμεων καταστολής αναβαθμίστηκε με τη συμμετοχή αστυνομικού διευθυντή, ο οποίος δήλωσε καλεσμένος από την πλειοψηφία της διοίκησης του ΕΚΘ, δικαιολογώντας πως βρίσκεται στο χώρο του Συνεδρίου "για κάθε ενδεχόμενο". Στη συνέχεια πιάστηκε "στα πράσα" ένας από τους ασφαλίτες (Δημήτρης Βύσαλης) εντός της αίθουσας των διαδικασιών του Συνεδρίου.
Η παρέμβαση της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ στην κυβέρνηση και στην πολιτική ηγεσία της Αστυνομίας πριν λίγες μέρες φαίνεται πως λειτούργησε άμεσα και αποτελεσματικά. Έχει τεράστια ευθύνη η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για την παρουσία, τη συμμετοχή και την επέμβαση της Αστυνομίας και των δυνάμεων καταστολής στις συλλογικές διαδικασίες των εργατών όλο αυτό το διάστημα.
Τι δουλειά έχει η Αστυνομία στα συνέδρια των εργαζομένων;
Δηλώνουμε ξεκάθαρα προς την κυβέρνηση και τους εργατοπατέρες στη ΓΣΕΕ πως δεν θα ανεχτούμε τη φάμπρικα των διώξεων, μηνύσεων, αλλά και της αστυνομικής παρακολούθησης των εργατικών συνεδρίων. Να σταματήσει εδώ και τώρα. Κάνουμε σε όλους σαφές ότι δεν θα επιτρέψουμε στις διαδικασίες του συνδικαλιστικού κινήματος και των οργάνων του να επιστρέψει ο χωροφύλακας και ο χαφιές.
Όσοι βρίσκονται πίσω από αυτές τις απαράδεκτες, δύσοσμες και κατασταλτικές παρεμβάσεις, κυβέρνηση, εργοδοσία, πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, να ξέρουν ότι δεν θα τους περάσει. Οι εργαζόμενοι δεν θα σκύψουν το κεφάλι. Θα οργανωθούν και θα αντεπιτεθούν για τα δικαιώματα τους, τις σύγχρονες ανάγκες τους.
Έξω οι νόθοι, οι εργοδότες και το "Συνδικαλιστικό" της Ασφάλειας από τα σωματεία.
Καλούμε όλους τους εργαζόμενους, όλο το λαό να καταδικάσουν τέτοιες απαράδεκτες μεθοδεύσεις. Τέτοια φαινόμενα δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά. Καμία ανοχή! Μαζικά και μαχητικά να ακυρωθούν! Το δικαίωμα στη συνδικαλιστική και πολιτική δράση κατακτήθηκε με ποταμούς αίματος και αμέτρητες θυσίες ολόκληρων γενιών αγωνιστών, πρωτοπόρων εργατών και εργατριών. Να πάρουν απάντηση με τη μαζική, μαχητική συμμετοχή στις απεργιακές κινητοποιήσεις των επόμενων ημερών.

Όλοι στη γενική απεργία στις 28 Νοέμβρη».
Την παρουσία της Αστυνομίας και του ασφαλίτη καταγγέλλουν ακόμη: Το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας, ο Κερκυραϊκός Σύνδεσμος Ιδιωτικών Υπαλλήλων, το Συνδικάτο Οικοδόμων Ηρακλείου.

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2018

Απελευθέρωση της Φλώρινας 01-11-1944 … 74 χρόνια μετά


Ο Ε.Λ.Α.Σ. απελευθέρωσε τη Φλώρινα την 01-11-1944, πέρασαν 74 χρόνια από τότε !
Την 1η Νοέμβρη συμπληρώνονται 74 χρόνια από την απελευθέρωση της Φλώρινας από τους ναζί κατακτητές. 
     Να πως περιγράφει η εφημερίδα «ΛΑΟΚΡΑΤΙΑ» – εφημερίδα της Επαρχιακής Επιτροπής Φλώρινας του ΕΑΜ – εκείνη τη μέρα:      
     «Η Φλώρινα ελευθερώθηκε τη 1 Νοέμβρη 1944, μετά από φασιστική και ναζιστική σκλαβιά 1700 ημερών και ο λαός της ανέπνευσε τον αέρα της λευτεριάς. Η Λευτεριά αποχτήθηκε με σκληρούς τρίχρονους αγώνες για τη ζωή και το διώξιμο του ξένου κατακτητή και βγήκε σαν ώριμος καρπός από το αίμα δεκάδων ηρώων. Ο Λαός δε λύγισε, οδηγημένος από το ΕΑΜ», - του οποίου την ραχοκοκαλιά αποτέλεσε το ΚΚΕ, - «γινόταν μαχητικότερος, δίνοντας χτυπήματα με τον ΕΛΑΣ…».
     «… Στην Φλώρινα μαθεύτηκε ότι οι Γερμανοί ετοιμάζονται, πριν φύγουν, να προχωρήσουν σε εκτεταμένες δολιοφθορές καταστρέφοντας το δίκτυο ύδρευσης, σταθμούς ηλεκτρικού, δρόμους και γέφυρες, εκτελώντας πατριώτες. Έτσι την νύχτα της  31ης Οκτώβρη προς 1 Νοέμβρη του 1944, τμήματα του 27ου Συντάγματος Πεζικού του ΕΛΑΣ … και απελευθέρωσαν στις 1 Νοέμβρη την πόλη της Φλώρινας. Η υποδειγματική ομάδα ΕΠΟΝ του ΙΙΙ/27 Τάγματος στις 8:30΄ π.μ. κατέλαβε την ακρόπολη και τις γύρω τοποθεσίες, απελευθέρωσε το σιδηροδρομικό σταθμό, αιχμαλωτίζοντας ταυτόχρονα και δύο αυτοκίνητα με πολεμικό υλικό. Η μάχη γενικεύτηκε και οι Γερμανοί και λίγοι ελληνόφωνοι συνεργάτες τους που βρίσκονταν στο κέντρο της πόλης άρχισαν να βάλουν με αυτόματα, όλμους και αντιαρματικά, μα τα πυρά δεν κατόρθωσαν να ανακόψουν την ορμητικότητα των ανταρτών μας. Τμήματα του 2ου Λόχου του Ι/28 Τάγματος κατέλαβαν από τη βόρεια πλευρά της πόλης τους πρώτους συνοικισμούς και έφτασαν ως το γυμναστήριο της πόλης. Ακολούθησαν σκληρές οδομαχίες στο κέντρο και στα ανατολικά της Φλώρινας μέχρι τις 5μ.μ., οπότε και η Φλώρινα απελευθερώθηκε από τους Γερμανούς. Ο καταχτητής άφησε πίσω σαράντα νεκρούς και τριάντα πέντε τραυματίες στρατιώτες και βαθμοφόρους τους. Απελευθερώθηκαν κρατούμενοι πατριώτες και αποφεύχθηκαν οι σχεδιαζόμενες καταστροφές…
     … Ο λαός της πόλης υποδέχθηκε τον ελευθερωτή ΕΛΑΣ με ενθουσιασμό και παραληρήματα χαράς. Η πόλη γέμισε σημαίες και συνθήματα. Ο Λαός κυκλοφορούσε πλέον ελευθέρα τραγουδώντας τη Λευτεριά…» 
………………………. ///
Το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ  αποτέλεσαν ένα από τα μεγαλύτερα αντιστασιακά κινήματα στην Ευρώπη. Ραχοκοκαλιά και ψυχή του ΕΑΜ ήταν το ΚΚΕ. Ο ελληνικός λαός κατέβαλλε βαρύ φόρο αίματος για την ελευθερία του. Η τεράστια συμβολή του αντάρτικου κινήματος πολλών χωρών για τη νίκη κατά του φασισμού δε μπορεί να αποσιωπάται. Δε μπορεί να σβηστεί με ψέματα παρά τις μεγάλες προσπάθειες που γίνονται σήμερα από τις κυρίαρχες τάξεις και τα κόμματά τους, από την ΕΕ. Ότι γράφτηκε με αίμα δε σβήνει με βρώμικο μελάνι. Είναι χρέος μας να διαφυλάξουμε την ιστορική αλήθεια ενάντια σ’ όσους επιχειρούν να την ξαναγράψουν.
     Ο ελληνικός λαός - και τότε και πάντα - αγωνίστηκε για να κατακτήσει το δίκιο του. Μπορεί να  το επιβάλλει  παρά τις δυσκολίες. Το ΟΧΙ του λαού το 1940 - 1944 στο φασισμό και στο ναζισμό, η μαζική ηρωική και ένοπλη πάλη του με το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ με τον πρωτοπόρο ρόλο του ΚΚΕ, εμπνέει, διδάσκει και καλεί σήμερα τους εργαζόμενους, τη νεολαία να πουν το δικό τους ΟΧΙ στη δικτατορία των μονοπωλίων, της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Να πουν με την οργάνωσή τους στους τόπους δουλειάς και στις συνοικίες, με τον αγώνα τους σταθερά και αποφασιστικά, ΟΧΙ στα συνεχή μέτρα και μνημόνια της εξαθλίωσης που τους επιβάλλουν ΕΕ και κυβερνήσεις για τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Είναι επιτακτική ανάγκη ο λαός να εμπιστευτεί τη δύναμή του. Να απορρίψει τα ψέματα, τα τρομοκρατικά διλήμματα και τις αυταπάτες που καλλιεργούν κόμματα και μηχανισμοί που υπηρετούν το σάπιο εκμεταλλευτικό καπιταλιστικό σύστημα το οποίο βρίσκεται σε κρίση. Οι θυσίες του αγώνα αξίζουν για να πάψουν τα δεινά που φέρνουν η υποταγή ή η παγίδευση στην πολιτική που διαμορφώνει η αστική τάξη και τα κόμματά της με βάση τα συμφέροντά της.


     Είναι ζήτημα τιμής για την εργατική τάξη, τους νέους και τις νέες, να μην ανεχτούν τον εμπαιγμό, τη βία, τις προκλήσεις της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής, που είναι ένα από τα όπλα του καπιταλιστικού συστήματος. Το ταξικό λαϊκό συμφέρον επιβάλλει να απομονωθεί και να καταδικαστεί αυτό που εκφράζει και εκπροσωπεί. Να αποκαλυφθεί ότι πίσω από τα δημαγωγικά της προσωπεία υπάρχει αίμα εργατών, Ελλήνων και ξένων, υπάρχει η βρωμιά και η σαπίλα του συστήματος. Ότι η Χρυσή Αυγή χρειάζεται στα μονοπώλια για να παγιδεύσουν αλλά κυρίως να τρομοκρατήσουν το λαό, να χτυπήσουν το εργατικό λαϊκό κίνημα. Η νεότερη ιστορία αλλά και το παρόν διδάσκουν ότι ο ναζισμός και όλα τα αντιδραστικά μορφώματα είναι γνήσια παιδιά του σύγχρονου καπιταλισμού. Γεννιούνται από τα σαπισμένα σπλάχνα του και τους σκοτεινούς μηχανισμούς του, αναπτύσσονται με τη στήριξη ή ανοχή των αστικών κομμάτων, από τον αντικομμουνισμό τους, τη συκοφάντηση της ταξικής πάλης
     Οι εργαζόμενοι, η νεολαία, τα λαϊκά στρώματα έχουν χρέος να μάθουν όλη την αλήθεια για την Ιστορία, για το μεγάλο ηρωικό αγώνα του λαού μας ενάντια στο φασισμό - ιμπεριαλισμό, τον εθνικισμό, το σοβινισμό, τον κοσμοπολιτισμό, το ρατσισμό, για τις θυσίες του, τις νίκες και τις ήττες του εργατικού λαϊκού κινήματος. Να μάθουν για το ρόλο που έπαιξαν η αστική τάξη και τα κόμματά της. Να μην περάσει η χάλκευση, η παραχάραξη και η διαστρέβλωση της Ιστορίας των λαών που επιχειρεί η ΕΕ. Η ιστορική γνώση αποτελεί ισχυρό όπλο του λαού για να αποκρούσει αντιδραστικά ιδεολογήματα και παγίδες, για να βαδίσει αποτελεσματικά και νικηφόρα στο δρόμο της λαϊκής συμμαχίας και αντεπίθεσης, για να ανήκει ο πλούτος στους εργαζόμενους και στο λαό, για να αναπτυχθεί η χώρα χωρίς ιμπεριαλιστικά δεσμά, αποδεσμευμένη από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ.
     Ο φασισμός ηττήθηκε στην Ελλάδα από την αντίσταση του ελληνικού λαού, και όχι από την «ενότητα» και «ομοψυχία» όλων των Ελλήνων. – Η αστική τάξη, η πλουτοκρατία και τα κόμματά της, είτε έφυγαν στην Αίγυπτο, στην αγκαλιά της Αγγλίας, παίρνοντας μαζί τους όλο το χρυσό που υπήρχε στα κρατικά θησαυροφυλάκια, είτε συνεργάστηκε ανοιχτά με τον κατακτητή. – Ο φασισμός ηττήθηκε από τους ενωμένους εργάτες και αγρότες, τις νέες και τους νέους. Ο ελληνικός λαός γύρισε την πλάτη στους εκμεταλλευτές του και πάλεψε για ανεξαρτησία, για να είναι κύριος στον τόπο του! Τσάκισε τους καταχτητές και τους ντόπιους συνεργάτες του και δεν θα επιτρέψει ποτέ οι ιδέες τους να ξαναμολύνουν την πατρίδα μας. Αυτό είναι το χρέος μας και σήμερα.
ΔΙΔΑΣΚΟΜΑΣΤΕ !
ΕΜΠΝΕΟΜΑΣΤΕ !  
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ !
(Αναδημοσίευση από παλαιότερη δική μας ανάρτηση στις 31.10.2012 της Ανακοίνωση της Ν.Ε. Φλώρινας του ΚΚΕ)

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2018

«Ντοκιμαντέρ» αντικομμουνιστικής σαβούρας από την ΕΡΤ

Στις 24/10 η ΕΡΤ1 πρόβαλε το ντοκιμαντέρ «Η ημέρα που... ο Στάλιν κέρδισε τον πόλεμο».
Το ντοκιμαντέρ είναι πλήρως εναρμονισμένο με την οπτική του ΣΥΡΙΖΑ, που έχει γίνει ο καλύτερος υπερασπιστής των αμερικανοΝΑΤΟικών συμφερόντων. Γι' αυτό, εξάλλου, η «Αυγή» διαφήμισε την «εξαιρετική σειρά των 5 ντοκιμαντέρ», που κατόρθωσε να εξασφαλίσει η ΕΡΤ.



Το βασικό μέρος του ντοκιμαντέρ επιχειρεί να αναπαραστήσει τις συνομιλίες στη Διάσκεψη της Γιάλτας (4 - 11 Φλεβάρη 1945), με πρωταγωνιστές ηθοποιούς που θα μπορούσαν να έχουν πρωταγωνιστήσει με επιτυχία και στις «Οικογενειακές Ιστορίες» του ALPHA. Το σημαντικότερο, όμως, όπως εξάλλου μας πληροφορεί και το ίδιο το ντοκιμαντέρ, είναι ότι στις συνομιλίες στη Διάσκεψη της Γιάλτας δεν υπήρχαν στενογράφοι, ούτε και τηρήθηκαν πρακτικά. Με απλά λόγια, οι παρουσιαζόμενες συνομιλίες δεν προκύπτουν από κάποιο αντικειμενικό ιστορικό τεκμήριο, αλλά αναπλάθονται με βάση τις σημειώσεις των στρατιωτικών και των άλλων πρωταγωνιστών, δηλαδή από τις αναμνήσεις Βρετανών και Αμερικανών.
Με λίγα λόγια, έχουμε να κάνουμε με ένα ντοκιμαντέρ που δεν είναι και τόσο ντοκιμαντέρ, αλλά η αντικομμουνιστική άποψη των Βρετανών και των Αμερικανών για την ιστορία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Τα ιστορικά γεγονότα κατανοούνται και παρουσιάζονται μέσα από τα χαρακτηριστικά των ηγετών των ΗΠΑ, της Μ. Βρετανίας και της ΕΣΣΔ, δηλαδή ενάντια σε οποιαδήποτε επιστημονική προσπάθεια καταγραφής της ιστορικής πραγματικότητας. Αντίθετα, προσφέρεται πλήθος άχρηστων λεπτομερειών αναφορικά με τα χαρακτηριστικά των ηγετών, όπως ότι ο Τσόρτσιλ συνηθίζει να δουλεύει τη νύχτα πίνοντας δυνατό μπράντι και καπνίζοντας μονίμως πούρο ή ότι ο Στάλιν φοβόταν τα αεροπλάνα γι' αυτό πήγε στη Γιάλτα με τεθωρακισμένο τρένο και άλλες γελοιότητες.
Μέσα από αυτήν τη μέθοδο, ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ παρουσιάζεται ως δημοκράτης, με πίστη στην ανθρώπινη φύση και εμπνεόμενος από έναν ατρόμητο ιδεαλισμό για την καθιέρωση ενός μεταπολεμικού ειρηνικού κόσμου, στηριγμένου στις αποφάσεις του ΟΗΕ. Πρόκειται για τον ίδιο Ρούσβελτ που στήριξε τη δικτατορία Μπατίστα στην Κούβα, που διέταξε την κατάκτηση της Ισλανδίας κ.λπ. Και πρόκειται για τον ίδιο μεταπολεμικό καπιταλιστικό κόσμο, ηγετική δύναμη του οποίου ήταν οι ΗΠΑ, οι οποίες έριξαν δύο ατομικές βόμβες στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, μάτωσαν το λαό του Βιετνάμ, στήριξαν δεκάδες δικτατορικά καθεστώτα σε όλο τον κόσμο κ.λπ.
Ταυτόχρονα, ο Τσόρτσιλ, αν και αντικομμουνιστής, παρουσιάζεται ως ανθρωπιστής, αντίθετος με κάθε μαζική εκτέλεση. Πρόκειται για τον ίδιο Τσόρτσιλ που κατέσφαξε την Ινδία και άλλες βρετανικές αποικίες, που διέταξε τα βρετανικά στρατεύματα στην Ελλάδα να δρουν ωσάν να βρίσκονταν σε κατακτημένη χώρα κ.λπ.
Από την άλλη πλευρά, ο Στάλιν παρουσιάζεται ως Κόκκινος Τσάρος, ανηλεής, κρυψίνους και άξεστος. Μάλιστα, αντιστρέφοντας την ιστορική πραγματικότητα και κόντρα σε όλα τα τεκμήρια, το ντοκιμαντέρ ισχυρίζεται ότι ο Στάλιν, εκμεταλλευόμενος το όραμα του Ρούσβελτ για τον μεταπολεμικό κόσμο, κατόρθωσε να διασπάσει τη συμμαχία Τσόρτσιλ - Ρούσβελτ και να νικήσει στον πόλεμο, δημιουργώντας μια σοβιετική αυτοκρατορία!
Και όλα αυτά θα ήταν πολύ κωμικά, ίσως και διασκεδαστικά ή και γραφικά, αν δεν αξιοποιούνταν για να αναμασήσουν όλη την προπαγάνδα του ιμπεριαλισμού για το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αν δεν προσπαθούσαν να συγκαλύψουν τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Αν δεν επιχειρούσαν να σπιλώσουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο της ΕΣΣΔ στη συντριβή του ναζισμού και του φασισμού. Αν δεν συσκότιζαν την προσφορά των κομμουνιστών και άλλων ριζοσπαστών αγωνιστών που συγκρότησαν εθνικοαπελευθερωτικά μέτωπα σε όλη την Ευρώπη και αγωνίστηκαν με το όπλο στο χέρι ενάντια στο φασιστικό άξονα. Αν δεν αξιοποιούνταν για να αποκρύψουν ότι μια σειρά από τα στελέχη του ναζιστικού στρατού στη συνέχεια κατέλαβαν κρίσιμες θέσεις στα επιτελεία των αστικών κρατών και των ιμπεριαλιστικών οργανισμών, όπως ο πρώην αρχηγός του επιτελείου στρατού της Βέρμαχτ Α. Χόισινγκερ, που στη συνέχεια τοποθετήθηκε επικεφαλής της μόνιμης στρατιωτικής αποστολής του ΝΑΤΟ.
Άξιος ο χαρακτηρισμός της ΕΡΤ ως φερέφωνου της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

ΠΗΓΗ: https://www.rizospastis.gr/story.do?id=10059157 


Ανακοίνωση για την 28η Οκτωβρίου 1940

Σε ανακοίνωσή του το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για την 28η Οκτωβρίου 1940 σημειώνει:
«Η 28η Οκτωβρίου 1940 και τα γεγονότα που ακολούθησαν τη δεκαετία του 1940 αποτελούν πηγή αγωνιστικής έμπνευσης και εξαγωγής ιστορικών διδαγμάτων. Αποτίουμε φόρο τιμής στα χιλιάδες μέλη του ΚΚΕ, σε όλους κι όλες, τους αγωνιστές και αγωνίστριες, που με οποιονδήποτε τρόπο βγήκαν στο δίκαιο αγώνα, φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν, διώχτηκαν, έδωσαν και τη ζωή τους για τα δίκια και τη λευτεριά του λαού μας.
Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν απότοκο των μεγάλων αντιθέσεων και αδιεξόδων που συγκλόνιζαν το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα, της ανάγκης του να ξεπερνάει με βίαιο τρόπο τις οικονομικές κρίσεις, με το ξαναμοίρασμα των αγορών και των σφαιρών επιρροής.
Ταυτόχρονα, στόχος και των δύο ιμπεριαλιστικών μπλοκ, τόσο του Άξονα (Γερμανίας - Ιταλίας - Ιαπωνίας), όσο και των ΗΠΑ - Μ. Βρετανίας και των συμμάχων τους, ήταν η καταστροφή της Σοβιετικής Ένωσης, που αποτελούσε φάρο για όλους τους λαούς και πρωτοστάτησε στη Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των λαών. Αυτό προσπαθούν να συγκαλύψουν όσοι ανιστόρητα εξισώνουν το ναζισμό με τον κομμουνισμό, για να κρύψουν ότι τα δύο πραγματικά άκρα που συγκρούονται είναι ο σοσιαλισμός απ' τη μια και ο καπιταλισμός απ' την άλλη, είτε ασκεί την κυριαρχία του με την κοινοβουλευτική μορφή είτε με την κατάργησή της.

Το έπος της ΕΑΜικής Αντίστασης, ενάντια στην τριπλή φασιστική κατοχή, διαψεύδει τα διάφορα "επιχειρήματα" ότι ο λαός μεγαλουργεί όταν συσπειρώνεται στους στόχους μιας επίπλαστης "εθνικής ενότητας", δηλαδή τους εκάστοτε στόχους της άρχουσας τάξης. Ούτε το 1940 ούτε στην πορεία αυτού του αγώνα υπήρξε "εθνική ενότητα", από τη σκοπιά των στόχων του εργαζόμενου λαού.
Αυτό που στην πραγματικότητα υπήρξε ήταν:
Από τη μια μεριά η πλειοψηφία του λαού, που αγωνίστηκε από τις γραμμές του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ, οι στρατιωτικοί που εξέφραζαν το γνήσιο λαϊκό πατριωτισμό και το ΚΚΕ, που ήταν ο βασικός εμπνευστής, καθοδηγητής και αιμοδότης της ΕΑΜικής Αντίστασης και το πλήρωσε με βαρύ φόρο αίματος. Και από την άλλη υπήρχε η αστική τάξη και οι πολιτικές της δυνάμεις, οι οποίες άλλες συνεργάστηκαν ανοιχτά με τον κατακτητή, οι δοσίλογοι, ταγματασφαλίτες και μαυραγορίτες άλλες διέφυγαν στο εξωτερικό κι άλλες, λιγοστές, που οργάνωσαν "αντιστασιακές ομάδες", με την καθοδήγηση των Βρετανών, έχοντας τα μάτια τους στραμμένα στις μεταπολεμικές εξελίξεις για τη σταθεροποίηση της αστικής εξουσίας και την υπονόμευση του ΚΚΕ και του ΕΑΜ.

Γι' αυτούς τους λόγους μόνο τυχαίο δεν είναι ότι στη χώρα μας εορτάζεται η έναρξη του πολέμου και όχι η απελευθέρωσή της, τον Οκτώβρη του 1944, ή η οριστική λήξη του πολέμου, την 9η Μάη 1945, με την αθάνατη εποποιία του Κόκκινου Στρατού και την άνευ όρων παράδοση των ναζί.
Σήμερα προβάλλεται ως "εθνικός στόχος" η καπιταλιστική ανάπτυξη, που στηρίζεται στα συντρίμμια των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων και η συμμετοχή της Ελλάδας σ' όλα τα πολεμοκάπηλα σχέδια του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, στο όνομα της "γεωστρατηγικής αναβάθμισης" της χώρας. Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ υπηρετεί αυτούς τους σχεδιασμούς σε ρόλο σημαιοφόρου, ενισχύοντας και επεκτείνοντας τις βάσεις στην Ελλάδα, μετατρέποντας τη χώρα σε ένα απέραντο αμερικανοΝΑΤΟικό ορμητήριο, εμπλέκοντας το λαό μας σε μεγάλες περιπέτειες.
Η ΕΑΜική Αντίσταση διαψεύδει κι όλους εκείνους ανάμεσά τους και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, που με πρόσχημα τον αρνητικό διεθνή συσχετισμό, δικαιολογεί την πλήρη ενσωμάτωση και συνειδητή στήριξή της σε όλα αυτά τα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια. Αν είχε επικρατήσει τότε στο λαό αυτός ο "ρεαλισμός", δεν θα υπήρχε η μεγαλειώδης ΕΑΜική Αντίσταση, που ο ΣΥΡΙΖΑ εμπορεύεται.
Ομοίως και τα άλλα αστικά κόμματα στηρίζουν αυτήν τη στρατηγική, όπως και τις συμφωνίες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με τις ΗΠΑ για τη βαθύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στους σχεδιασμούς κι ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστών, με επίκεντρο την εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου και των αγορών. Ανταγωνισμοί που μπορούν να πάρουν και τη μορφή της γενικευμένης πολεμικής αντιπαράθεσης.
Αυτές οι εξελίξεις καθιστούν επίκαιρο όσο ποτέ το ιστορικό δίδαγμα από την πάλη της δεκαετίας του 1940, ότι ο αγώνας για την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων και των συνόρων της χώρας δεν μπορεί να είναι αποκομμένος από την πάλη για την ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας, που γεννά τον πόλεμο, τις κρίσεις, τη φτώχεια, το τέρας του φασισμού.
Ο λαός χρειάζεται να αποκτήσει εμπιστοσύνη και δύναμη στην πάλη του για το δίκιο και τη νίκη, στηριγμένος και στην ιστορική του πείρα να εμπιστευτεί το ΚΚΕ. Για να μη βρεθεί "κάτω από τη σημαία" των εκμεταλλευτών του, αλλά να χαράξει το δικό του δρόμο, για τη δική του εξουσία. Να συγκροτήσει τη δική του κοινωνική συμμαχία, με στόχο να γίνει ο ίδιος κυρίαρχος του πλούτου που παράγει, έξω από τις λυκοσυμμαχίες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ».

Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2018

ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΚΟΤΖΙΑ

Συνέχιση κι αναβάθμιση της προσήλωσης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στην ευρωατλαντική εξωτερική πολιτική


Σε σχόλιο για την παραίτηση του Νίκου Κοτζιά και τις δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ αναφέρει:
«Η παραίτηση του υπουργού Εξωτερικών δεν αποτελεί μόνο απόδειξη ότι για τον κ. Τσίπρα ισχύει το "νυν υπέρ πάντων ο Καμμένος", αλλά πιθανότατα αναδεικνύει και τις επιμέρους επιδιώξεις και αντιθέσεις για το πώς η κυβέρνηση θα υπηρετήσει καλύτερα τα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια στην περιοχή. Γι’ αυτόν το λόγο μόνο τυχαίο ίσως δεν είναι ότι αυτή η παραίτηση ήρθε μετά το ταξίδι του κ. Καμμένου στις ΗΠΑ.
Οι εξελίξεις αυτές σημαίνουν συνέχιση και αναβάθμιση της προσήλωσης της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στην ευρωατλαντική εξωτερική πολιτική, που υπήρξε άλλωστε κοινός στρατηγικός στόχος των Τσίπρα - Καμμένου - Κοτζιά όλα αυτά τα χρόνια».

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2018

συντάξεις χηρείας ...


ΛΑ.ΣΥ. Δήμου Φλώρινας
Δημοτικό Συμβούλιο, συνεδρίαση της 28-09-2018 και μετά από αναβολή, συνεδρίαση της 16-10-2018

ΘΕΜΑ 2ο της ημερήσιας διάταξης. Έκδοση ψηφίσματος σχετικά με τις συντάξεις χηρείας»

Η Λαϊκή Συσπείρωση που είναι η παράταξη του ΚΚΕ στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Φλώρινας, συμφωνεί με το ψήφισμα που κατέθεσε ο σύλλογος ΑΞΙΑ για τις «Συντάξεις Χηρείας». Το κόμμα μας καταψήφισε το συγκεκριμένο Νόμο 4387/2016 και όλους τους προηγούμενους αντιασφαλιστικούς νόμους. Δώσαμε σοβαρή μάχη στο εργατικό-λαϊκό κίνημα, με απεργίες και κινητοποιήσεις, παλέψαμε με όλες μας τις δυνάμεις για να μην ψηφιστούν οι συγκεκριμένοι αντιασφαλιστικοί νόμοι.
Τόσο κοινοβουλευτικά με επίκαιρες ερωτήσεις, αναφορές όσο και με άλλες παρεμβάσεις αναδεικνύουμε τις συνέπειες που έχει στις ζωές χιλιάδων οικογενειών.


Η αντιασφαλιστική επίθεση επιβαρύνει τις ήδη δοκιμαζόμενες λαϊκές οικογένειες. Οι μεγάλες περικοπές στις συντάξεις χηρείας δημιουργούν σοβαρά προβλήματα σε χιλιάδες γυναίκες και τις οικογένειές τους, όπως περιγράφονται στο ψήφισμα. Το βαρύ τσεκούρι στις συντάξεις, κύριες και επικουρικές, στο ΕΚΑΣ, στις αναπηρικές, τα επιδόματα, ήρθε να προστεθεί στους αντιασφαλιστικούς νόμους που ψηφίστηκαν από όλες τις προηγούμενες αστικές κυβερνήσεις. Φέρουν τη σφραγίδα της ΕΕ, αποτελούν δέσμευση του 3ου μνημονίου, το οποίο ψήφισαν όλα τα κόμματα πλην του ΚΚΕ.
Ο εκμηδενισμός των συντάξεων χηρείας αποτελεί μία πλευρά της επίθεσης στο δικαίωμα των γυναικών στην κοινωνική ασφάλιση. Τσακίζεται ο κοινωνικός χαρακτήρας της ασφάλισης που μετατρέπεται σε ατομική υπόθεση και θεωρείται κόστος για κάθε γυναίκα του καθημερινού μόχθου.
Η επίθεση δεν αφορά μόνο τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα αλλά και τις παροχές υγείας και κοινωνικής πολιτικής και πρόνοιας, άδεια μητρότητας, ασθένειας, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Απέναντι στην κλιμακούμενη αντιασφαλιστική, αντεργατική επίθεση, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, ο λαός και η νεολαία έχουν έναν δρόμο. Την παραπέρα άνοδο των αγώνων, την πάλη για ανάκτηση των απωλειών, για κάλυψη των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.
Ο αγώνας για το δικαίωμα στην κοινωνική ασφάλιση είναι μάχη ζωής. Οι σύγχρονες λαϊκές ανάγκες μπορούν να ικανοποιηθούν με βάση τις δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα, με την πρόοδο της επιστήμης και της τεχνολογίας.
Τις όποιες κατακτήσεις είχαμε, κανείς δεν μας τις χάρισε. Είναι αποτέλεσμα σκληρών αγώνων. Δεν πρέπει να καθίσουμε με σταυρωμένα τα χέρια.
Σταθμός στην πάλη μας να αποτελέσει το κάλεσμα του Π.Α.ΜΕ. για απεργία στις 8 Νοέμβρη με αίτημα την κατάργηση των αντεργατικών μνημονιακών νόμων, του νόμου Αχτσιόγλου – Βρούτση που καταργεί τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, την κατάργηση του Νόμου «Κατρούγκαλου» και όλων των αντιασφαλιστικών νόμων, για επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, των ΣΣΕ και του κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ για όλους.
Να διεκδικήσουμε όσα πραγματικά έχουμε ανάγκη για να ζήσουμε καλύτερα εμείς και τα παιδιά μας.
Να απαιτούμε:
• Η σύνταξη θανάτου να επανέλθει στο 70% της σύνταξης που ελάμβανε ή επρόκειτο να λάβει ο θανών, χωρίς καμιά διακοπή στη συνέχεια.
• Επαναφορά της προϋπόθεσης συνταξιοδότησης λόγω θανάτου που ίσχυε μέχρι 12 Μαρτίου του 2016 με 1500 ημέρες εργασίας – ασφάλειας εκ των οποίων 300 στην πενταετία πριν το θάνατο.
• Ο επιζών σύζυγος να παίρνει συνεχώς τη σύνταξη του θανόντος αν είναι άνεργος.
• Κατάργηση του Ν. 4387/2016 και μαζί με αυτόν και το άρθρο 12 όπως και όλοι οι προηγούμενοι αντιασφαλιστικοί νόμοι που ψαλιδίζουν μισθούς και συντάξεις.
• Κατώτατο όριο σύνταξης να είναι τα 486€.
Για τη Λαϊκή Συσπείρωση δήμου Φλώρινας

Quiz: Ποιος απελευθέρωσε την Αθήνα;

Quiz: Ποιος απελευθέρωσε την Αθήνα; 


Ποιος απελευθέρωσε την Αθήνα από τους Ναζί;
Θα μπορούσε να είναι ερώτηση σε διαγώνισμα μαθητών του γυμνασίου στο οποίο, από ότι φαίνεται, θα «κόβονταν» ορισμένοι παρουσιαστές της ΕΡΤ1!
Απόδειξη, η πρωινή εκπομπή του Σαββάτου στην κρατική τηλεόραση, όπου ο δημοσιογράφος, διαβάζοντας το πρωτοσέλιδο του Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου και συγκεκριμένα το αναγγελτικό της χτεσινής εκδήλωσης της ΚΟΑ, με μεγάλη ευφράδεια ενημέρωσε τους τηλεθεατές ότι θέμα της ήταν η επέτειος της απελευθέρωσης της Αθήνας από... την Ελληνική Αστυνομία (και όχι από τον Ελληνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό - ΕΛΑΣ όπως κακώς νομίζαμε οι υπόλοιποι)!
Πάλι καλά δηλαδή που δεν πήρε φόρα και δεν «κότσαρε» από δίπλα και τους... «συμμάχους» της ελληνικής κυβέρνησης, το ΝΑΤΟ ή δεν το μπέρδεψε με το FBI...