Τρία χρόνια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ

K.K.E.

Τρία χρόνια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ

     Τρία χρόνια συμπληρώθηκαν χθες απ' όταν ο ΣΥΡΙΖΑ, από κοινού με τους ΑΝΕΛ, ανέλαβε να διεκπεραιώσει από κυβερνητικές θέσεις τη βρώμικη για το κεφάλαιο δουλειά. Μέσα σε αυτό το διάστημα, παίρνοντας τη σκυτάλη της αντιλαϊκής πολιτικής από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχει καταφέρει σε χρόνο ρεκόρ να ολοκληρώσει μια σειρά από βρώμικες αποστολές για το κεφάλαιο, που οι προηγούμενοι άφησαν στη μέση, κερδίζοντας τα εύσημα από τα ...«γεράκια», όπως αποκαλούσε ο ΣΥΡΙΖΑ τους εκπροσώπους της ΕΕ και του ΔΝΤ παλιότερα.

     Τρία χρόνια μετά, οι επιχειρηματικοί όμιλοι, τα αστικά επιτελεία και από κοντά οι ιμπεριαλιστικοί «θεσμοί» έχουν κάθε λόγο να γεμίζουν συγχαρητήρια και «ευχές για μακροημέρευση» την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που στη διακυβέρνησή της «όλα έγιναν πολύ ευκολότερα» για τα σχέδια της αστικής τάξης. Έχουν κάθε λόγο να συγχαίρουν την κυβέρνησή τους, για το πώς προώθησε τους στρατηγικούς της στόχους, «βάζοντας βάσεις» για τον επόμενο γύρο καπιταλιστικής κερδοφορίας, ώστε η χώρα να γίνει - μέσα από την ατελείωτη σειρά των αντιλαϊκών μέτρων - «παράδεισος» κερδοφορίας για τους επιχειρηματικούς ομίλους. Ψηφίζοντας ένα τρίτο μνημόνιο, κλείνοντας - μόνο από πέρυσι τέτοια εποχή και με συνοπτικές διαδικασίες - δύο «αξιολογήσεις» με εκατοντάδες «προαπαιτούμενα» αντιλαϊκά μέτρα, που ανοίγουν νέα πεδία κερδοφορίας, θωρακίζοντας περαιτέρω το νομοθετικό πλαίσιο για την ένταση της εκμετάλλευσης, «στριμώχνοντας» σε ορίζοντα πολλών χρόνων τις λαϊκές ανάγκες για να δώσει και άλλο «δημοσιονομικό χώρο» στις ανάγκες των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Να πανηγυρίζουν για το ότι ήταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που με την προβιά της «αριστεροσύνης» «πετυχαίνει» εκεί όπου οι προηγούμενοι δεν μπόρεσαν, ξεθεμελίωσε το απεργιακό δικαίωμα, απελευθέρωσε τις ομαδικές απολύσεις, έδωσε το «λοκ άουτ» στην εργοδοσία, σπάει - με το μαστίγιο και το καρότο - «όλα τα ταμπού», όπως βαφτίζουν τα αστικά επιτελεία τα δικαιώματα που κατέκτησαν οι εργαζόμενοι τα προηγούμενα χρόνια. Να βλέπουν με ικανοποίηση το πώς ο «αντιλαϊκός οίστρος» της κυβέρνησης επεκτείνεται και σε διεθνές επίπεδο. Εκεί όπου η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, για λογαριασμό των συμφερόντων της αστικής τάξης και του «οράματός» της για μετατροπή της χώρας σε κόμβο μεταφοράς Ενέργειας και εμπορευμάτων, διεκδικεί το ρόλο σημαιοφόρου των αμερικανο-ΝΑΤΟικών σχεδιασμών στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, της Μ. Ανατολής, της ΝΑ Μεσογείου. Η χρονιά που πέρασε, με την πολύπλευρη επέκταση της εμπλοκής στους επικίνδυνους σχεδιασμούς, με αποκορύφωμα το «ξέπλυμα» στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, και μάλιστα στο πρόσωπο του «διαβολικά καλού» (όπως δήλωνε ο ίδιος ο Τσίπρας) Ντ. Τραμπ, είναι παραπάνω από αποκαλυπτική.

Σε δίκη ο Κ. Πελετίδης γιατί υπερασπίστηκε τα συμφέροντα των εργαζομένων

Σε δίκη ο Κ. Πελετίδης γιατί υπερασπίστηκε τα συμφέροντα των εργαζομένων

Την Τετάρτη, 31 Γενάρη, δικάζεται στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πατρών ο Δήμαρχος Πατρέων, Κώστας Πελετίδης για το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος.

Κατηγορείται γιατί υπερασπίστηκε τα συμφέροντα των εργαζόμενων του Δήμου, το δικαίωμά τους στην εργασία. Δικαίωμα που το κατηγορητήριο βαφτίζει «παράνομο όφελος».

Σε δελτίο Τύπου του Δήμου Πατρέων, αναφέρεται: 

«Με σχετικό νόμο, η τότε συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ επιχείρησε να προχωρήσει σε χιλιάδες απολύσεις, μέσω του προσχηματικού ελέγχου των συμβάσεων αορίστου χρόνου στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Θυμίζουμε ότι Το Δημοτικό Συμβούλιο, με την 405/24-9-2014 απόφασή του, σημείωνε: "(...) κανένα στοιχείο και φάκελοι εργαζόμενων να μη δοθούν με οποιοδήποτε τρόπο και να μην αποσταλούν ώστε να διευκολυνθεί ο στόχος της κυβέρνησης για απολύσεις (…) στηρίζουμε τους αγώνες των εργαζόμενων (...)".

ΠΓΔΜ, ονοματολογία, διαπραγματεύσεις, σχέδια και υλοποίηση.

Με αφορμή την επίσπευση – μετά από δεκαετίες ακινησίας – της «επίλυσης» του ζητήματος του ονόματος της πΓΔΜ και της ολοκλήρωσής της στο ΝΑΤΟ και ΕΕ, θυμηθήκαμε τον «πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία» και να ένα άρθρο διαφωτιστικό στον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ της 24.03.2009. Διαβάστε !

......................................... ///

 Γιουγκοσλαβία

Σαν σήμερα, πριν δέκα χρόνια, στις 24 Μάρτη του 1999, άρχιζε το μακελειό που κράτησε 78 μέρες. Η Γιουγκοσλαβία, μια χώρα που ο λαός της όρθωσε το ανάστημά του στις μεραρχίες του Χίτλερ, δεν υπάρχει πια. Τη διέλυσε το ΝΑΤΟ σε συνεργασία με την ΕΕ.

*

Οι χειροκροτητές της θηριωδίας των 5.000 νεκρών, των «παράπλευρων απωλειών», των ΝΑΤΟικών «λαθών», των εκτελέσεων αμάχων, του βομβαρδισμού νοσοκομείων, σχολείων, ΜΜΕ και νεκροταφείων (!), υποστήριζαν ότι τα αμερικανικά «Στελθ» αποτελούσαν προάγγελο της «δημοκρατίας» και της «ειρήνης» στα Βαλκάνια και τον κόσμο.

Η αλήθεια είναι ότι εκείνος ο πόλεμος, που έγινε με πρόσχημα τα «δικαιώματα των μειονοτήτων», εξελίχτηκε σε «προληπτικό πόλεμο» στο Αφγανιστάν και μετεξελίχτηκε σε «ανθρωπιστικό πόλεμο» στο Ιράκ.

*

Στον ένα χρόνο από τη λήξη των βομβαρδισμών στο «απελευθερωμένο» Κοσσυφοπέδιο είχαν συμβεί τα εξής:

4.121 επιθέσεις εναντίον Σέρβων Κοσσοβάρων, 757 Σέρβοι δηλώνονταν αγνοούμενοι, είχαν καταστραφεί 1.134 εκκλησίες, 102 μοναστήρια, 6 οστεοφυλάκια, 96 πύργοι και άλλα ιστορικά μνημεία. Φυσικά πρέπει να προστεθούν και δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες Σέρβοι από την περιοχή.

*

Η Γιουγκοσλαβία αποτέλεσε το πειραματικό εργαστήριο για την εμπέδωση της παγκόσμιας «νέας τάξης» μέσω των βομβαρδιστικών. Αμέσως μετά τους βομβαρδισμούς, είχε και μια ακόμα πρωτιά: Εγινε το πειραματικό εργαστήριο για την εφαρμογή της «νέας τάξης» και με τη μέθοδο της κάλπης, και με τη μέθοδο των εκλογών. Στη μετά τους βομβαρδισμούς Γιουγκοσλαβία «αναγεννήθηκε» μέχρι και ο πρίγκιψ Καραγεώργεβιτς, ο τύπος που τον έφερε ο Παπανδρέου στην Αθήνα και τον αποκαλούσε «υψηλότατο». Στη μετα-βομβαρδισμένη Γιουγκοσλαβία το πολιτικό δολάριο είχε μεγάλη πέραση: Σε εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια υπολόγιζε η «Ουάσιγκτον Ποστ» τα χρήματα που μέσω της CIA έπαιξαν το δικό τους ρόλο στις εκλογές στη Γιουγκοσλαβία μετά την επιδρομή...

Γιατί τέτοια βιασύνη ;

K.K.E.

Γιατί τέτοια βιασύνη και τι στοχεύουν ΕΕ και ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια;

     Οι συζητήσεις για τις σχέσεις Ελλάδας - ΠΓΔΜ και οι διεργασίες αυτής της περιόδου με αιχμή την ονοματολογία εντείνονται και είναι εύλογο το ερώτημα: Τι μεσολάβησε και μετά από τόσα χρόνια αναθερμάνθηκε η ονοματολογία και επισπεύδονται διαδικασίες που είχαν βαλτώσει για πάνω από δυο δεκαετίες;

     Αναζητώντας απάντηση στο ερώτημα, δεν μπορούμε να περιορίσουμε την προσοχή μας στο θόρυβο για το όνομα της ΠΓΔΜ ούτε καν μόνο στο ζήτημα των σχέσεων Ελλάδας - ΠΓΔΜ. Η καρδιά του θέματος βρίσκεται στο γεγονός ότι η ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και ιδιαίτερα τα Δυτικά Βαλκάνια αποτελούν πεδίο κλιμάκωσης σκληρών ανταγωνισμών ανάμεσα σε ιμπεριαλιστικά κέντρα και αστικές τάξεις της περιοχής, για το ποιος θα αποκτήσει προβάδισμα και πλεονεκτική θέση στην προσέλκυση κεφαλαίων, ποιος θα εξασφαλίσει ότι οι ενεργειακοί διάδρομοι θα περάσουν από το δικό του έδαφος επιλέγοντας την πιο συμφέρουσα κάθε φορά πολιτική, οικονομική και στρατιωτική συμμαχία, για να πετύχει αυτούς τους στόχους.

     Το γεγονός είναι ότι ΕΕ, ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα έχουν διασταυρούμενους σχεδιασμούς για τα Βαλκάνια, που εκτείνονται ασφαλώς και πέρα από αυτή, στη ΝΑ Μεσόγειο, τη Μ. Ανατολή, την Ουκρανία κ.α. Κονταροχτυπιούνται για το ποιος θα προωθήσει τα συμφέροντα των δικών του μονοπωλίων στις αγορές των Βαλκανίων, ανοίγοντας επίσης με τους πιο συμφέροντες όρους ενεργειακή δίοδο στα Δυτικά Βαλκάνια προς την υπόλοιπη Ευρώπη, εκτοπίζοντας τους ανταγωνιστές του. Η διαπάλη συμπεριλαμβάνει και το ποιος θα μοσχοπουλήσει τα εξοπλιστικά του προγράμματα, θα εξασφαλίσει στρατιωτικά στηρίγματα με αντίστοιχες βάσεις και αναπτυγμένη στρατιωτική συνεργασία. Η κατάσταση αυτή, σε συνδυασμό με τη σφοδρή διαπάλη για τον προσανατολισμό και τις συμμαχίες της Τουρκίας – του εξ ανατολών προθάλαμου των Βαλκανίων – αναδεικνύει ένα πλήθος στοιχείων που τονίζουν τους κινδύνους για το φούντωμα της φωτιάς στα Βαλκάνια, σε βάρος των λαών. Άλλωστε, μεταξύ άλλων, η Τουρκία ποντάρει πολλά στον επηρεασμό των μουσουλμανικών πληθυσμών της περιοχής και στις αναπτυγμένες σχέσεις της με την Αλβανία.

     Ποιους θέλουν να προλάβουν;

     Η ΕΕ, οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ έχουν αναπροσαρμόσει την τακτική τους, παίρνοντας υπόψη τις κινήσεις των αντιπάλων τους. Πιο συγκεκριμένα, τα τελευταία χρόνια η Ρωσία στα Βαλκάνια επιχείρησε συστηματικά να κερδίσει έδαφος για να προωθήσει τα συμφέροντά της με εξοπλιστικές και άλλες συμφωνίες με τη Σερβία. Κατέκτησε αναπτυγμένες σχέσεις με την κυβέρνηση Γκρούεφσκι της ΠΓΔΜ, η οποία μέσα από έντονη ενδοαστική διαπάλη και πιέσεις της ΕΕ, των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ ανατράπηκε, δρομολογώντας την αναθέρμανση της διαδικασίας ένταξης σε ΝΑΤΟ και ΕΕ. Ανάλογη ενδοαστική διαπάλη κλιμακώθηκε πρόσφατα και στο Μαυροβούνιο, όπου επικράτησε τελικά η μερίδα της αστικής του τάξης που έχει συμφέροντα στη βάση στενότερων σχέσεων με την ΕΕ και το ΝΑΤΟ και όχι με τη Ρωσία. Την ίδια στιγμή, η Κίνα διεκδικεί και σε αυτήν την περιοχή ρόλο ανάλογο του πολιτικοοικονομικού της εκτοπίσματος. Ο κινεζικός «Δρόμος του Μεταξιού» έχει βασική αρτηρία του τα Βαλκάνια, επιδιώκει εμπορικές και διαμετακομιστικές συμφωνίες και ενεργειακά σχέδια ειδικά στα Δυτικά Βαλκάνια, ως κλειδί για την πρόσβαση των συμφερόντων της στη Δυτική Ευρώπη. Σε ένα τέτοιο φόντο εξηγείται και η πρόσφατη απόφαση της ΕΕ, βασικά Γερμανίας και Γαλλίας, να υιοθετήσουν αυστηρότερες διαδικασίες για την έγκριση επιθετικών εξαγορών από κινεζικά, ρωσικά, αλλά και αμερικανικά μονοπώλια, με στόχο να θωρακίσουν στρατηγικούς κλάδους των οικονομιών τους.

Επίσημη ιδεολογία της ΕΕ ο αντικομμουνισμός

Επίσημη ιδεολογία της ΕΕ ο αντικομμουνισμός

Πακτωλός χρημάτων για το ξαναγράψιμο της Ιστορίας και την εξίσωση κομμουνισμού - ναζισμού

Όσο κι αν ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να ξεπλύνει την ΕΕ, παρουσιάζοντας την  αντικομμουνιστική φιέστα στις 23-8-2017 στην Εσθονία σαν «παραφωνία» στις «αρχές» και τις «αξίες» της, η διακηρυγμένη στρατηγική της Ευρωένωσης δεν μπορεί να κρυφτεί, αφού η βρώμικη και αντιεπιστημονική «γραμμή» εξίσωσης του ναζισμού με τον κομμουνισμό αποτελεί επίσημη πολιτική της.

Η ΕΕ κουβαλάει από τα γεννοφάσκια της τον αντικομμουνισμό και φροντίζει με κάθε ευκαιρία να το υπενθυμίζει στους λαούς. Οχι τυχαία άλλωστε, στο πλαίσιο ξαναγραψίματος της Ιστορίας, η ΕΕ δεν δίστασε να βαφτίσει «μέρα της Ευρώπης» την 9η Μάη, τη μέρα δηλαδή της Αντιφασιστικής Νίκης, που οι λαοί, με εμπροσθοφυλακή τον Κόκκινο Στρατό, σήκωναν την κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο στο Ράιχσταγκ, σηματοδοτώντας τη συντριβή του φασισμού.

Απ' αυτήν τη σκοπιά, ξεχωρίζει το ψήφισμα που εγκρίθηκε στο Ευρωκοινοβούλιο στις 2/4/2009, ανακηρύσσοντας την 23η Αυγούστου πανευρωπαϊκή Μέρα Μνήμης «για τα θύματα όλων των ολοκληρωτικών και αυταρχικών καθεστώτων», το οποίο χαρακτηρίζει τον κομμουνισμό «ολοκληρωτικό καθεστώς» και κατηγορεί τις κυβερνήσεις στα πρώην σοσιαλιστικά κράτη για «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας».

Ούτε λίγο ούτε πολύ, το Ευρωκοινοβούλιο θεωρεί τις χώρες όπου οικοδομήθηκε ο σοσιαλισμός «απότοκο» του φασισμού, υποστηρίζοντας ότι «η ευρωπαϊκή ενοποίηση υπήρξε εξαρχής μια απάντηση στα δεινά που επέφεραν δύο παγκόσμιοι πόλεμοι και η ναζιστική τυραννία που οδήγησε στο Ολοκαύτωμα και στην επιβολή ολοκληρωτικών και αντιδημοκρατικών κομμουνιστικών καθεστώτων στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη».

Ακόμα, ξεκαθαρίζει ότι στόχος ήταν και παραμένει το ξαναγράψιμο της Ιστορίας, σημειώνοντας ότι «η Ευρώπη δε θα ενωθεί ποτέ αν δεν μπορέσει να καταλήξει σε κοινή θεώρηση της Ιστορίας της, να αναγνωρίσει το ναζισμό, το σταλινισμό και τα φασιστικά και κομμουνιστικά καθεστώτα ως μέρος της κοινής Ιστορίας της και αν δεν διεξαγάγει τίμιο και ουσιαστικό διάλογο για τα εγκλήματα των καθεστώτων αυτών κατά τον περασμένο αιώνα».

Αντικομμουνισμός χτες και σήμερα

Ο αντικομμουνισμός είναι συστατικό στοιχείο της ιδεολογίας και της πολιτικής της αστικής τάξης. Ιδιαίτερα σήμερα που «η δυσαρέσκεια και η αγανάκτηση δημιουργούν προϋποθέσεις αμφισβήτησης της βαρβαρότητας του καπιταλισμού».  Διαμάντω Μανωλάκου, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΑ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΑ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ

http://www.kke.gr/anakoinoseis_grafeioy_typoy/diakhryksh_ths_kentrikhs_epitrophs_gia_ta_100_xronia_toy_kke

http://www.kke.gr/anakoinoseis_grafeioy_typoy/diakhryksh_ths_kentrikhs_epitrophs_gia_ta_100_xronia_toy_kke

13/01/18

«Το ΚΚΕ έρχεται από πολύ μακριά και πάει πολύ μακριά, γιατί η υπόθεση του προλεταριάτου, ο κομμουνισμός, είναι η πιο καθολικά ανθρώπινη, η βαθύτερη, η πιο πλατιά».  (Από το Πρόγραμμα του ΚΚΕ)

Ο καπιταλισμός, ο ιμπεριαλισμός είναι το παρελθόν

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗΣ ΤΗΣ ΚΕ ΓΙΑ ΤΑ 100ΧΡΟΝΑ ΤΟΥ ΚΚΕ

Ο καπιταλισμός, ο ιμπεριαλισμός είναι το παρελθόν, το ΚΚΕ παλεύει για τον νέο κόσμο!

Η ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα

Στο ίδιο στρατόπεδο!

K.K.E.

Στο ίδιο στρατόπεδο!

 Πολλή κουβέντα γίνεται από την Κυριακή γύρω από το συλλαλητήριο που οργάνωσαν διάφοροι φορείς της Βόρειας Ελλάδας, από κοινού με φορείς της ομογένειας, εργοδοτικές ενώσεις, θρησκευτικές οργανώσεις, ακροδεξιά μορφώματα, φορείς της Τοπικής Διοίκησης και άλλους, με αίτημα να μην αναγνωριστεί η ΠΓΔΜ με όνομα που θα περιλαμβάνει τον όρο «Μακεδονία».

     Στην πραγματικότητα, τόσο το συλλαλητήριο όσο και η αντιπαράθεση που ακολούθησε, αποσιωπούν συνειδητά και αποκρύπτουν την ουσία, που είναι οι επικίνδυνοι σχεδιασμοί των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ στα Βαλκάνια και την ευρύτερη περιοχή. Δεν είναι τυχαίο, αφού και οι δύο πλευρές, είτε στέκονται στην πλευρά του εθνικισμού είτε του κοσμοπολιτισμού, «συστεγάζονται» κάτω από την κοινή ομπρέλα των ευρωατλαντικών σχεδίων στην περιοχή και της συμμετοχής της αστικής τάξης της Ελλάδας σε αυτά. Είναι γνωστό άλλωστε ότι ο κοσμοπολιτισμός της αστικής τάξης είναι η άλλη όψη του εθνικισμού και ότι αλείφουν εξίσου «βούτυρο στο ψωμί» των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών, πάντα σε βάρος των λαών και με απαραίτητο συμπλήρωμα τον αντικομμουνισμό, που οξύνεται με αφορμή και την ΠΓΔΜ. Χαρακτηριστική εδώ είναι η αντιπαράθεση κυβέρνησης - ΝΔ με αφορμή το συλλαλητήριο, και με βασικό ερώτημα, όπως επαναλαμβάνουν, το «ποιος είναι πιο ικανός και υπεύθυνος ώστε να υπηρετήσει το εθνικό συμφέρον», όπως βαφτίζονται τα συμφέροντα και οι στόχοι της αστικής τάξης για αναβάθμιση της θέσης της στην περιοχή.

     Τόσο η ΝΔ, που με την παρουσία των βουλευτών της και τις δηλώσεις του προέδρου της προσπαθεί να ψαρέψει στα θολά νερά του εθνικισμού, «ξεπλένοντας» έτσι φασιστικές και αντιδραστικές δυνάμεις όπως η Χρυσή Αυγή, όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ, που αξιοποιεί τη στάση της ΝΔ για να προσδώσει «προοδευτικό» περιεχόμενο στην πολιτική της κυβέρνησης στα Βαλκάνια και επιδίδεται σε ένα ακόμα ρεσιτάλ υποκρισίας, κάνοντας ότι δεν είδε τον κυβερνητικό του εταίρο να πρωτοστατεί στο συλλαλητήριο ή «ξεχνώντας» το πώς συμπορεύτηκε στο παρελθόν με τέτοιες αντιδραστικές δυνάμεις, αυτούς ακριβώς τους στόχους της αστικής τάξης υπηρετούν.

Η ονοματολογία για την ΠΓΔΜ

K.K.E.

Η ονοματολογία για την ΠΓΔΜ είναι το δέντρο που κρύβει το δάσος

     Έχοντας συμφωνία στα βασικά ζητήματα που διακυβεύονταν για την αστική τάξη την περίοδο αμέσως μετά τις ανατροπές στις σοσιαλιστικές χώρες και τη διάλυση της πρώην ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Συνασπισμός (ο πρόγονος του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ) δεν ήταν δύσκολο να ταυτιστούν και στο θέμα της ΠΓΔΜ, χαράσσοντας από την αρχή τη λεγόμενη «εθνική γραμμή», πάνω στον άξονα της ονοματολογίας, απορρίπτοντας οποιοδήποτε όνομα που να περιέχει τον όρο «Μακεδονία» ή παράγωγό του.

     Μόνο το ΚΚΕ διαφοροποιήθηκε από την πρώτη στιγμή, ανέδειξε τον πραγματικό χαρακτήρα και τους κινδύνους από τις ανατροπές που συντελούνταν στα Βαλκάνια με την ωμή επέμβαση ισχυρών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και την επαναχάραξη των συνόρων. Προειδοποίησε για τις συνέπειες και κάλεσε το λαό να μην πέσει στην παγίδα του εθνικισμού, να αντιπαλέψει τα βρώμικα ιμπεριαλιστικά σχέδια στην περιοχή, τη συμμετοχή της Ελλάδας σε αυτά. Το ΚΚΕ κατήγγειλε τη στάση όλων των άλλων κομμάτων που περιόριζαν το θέμα με τα Σκόπια αποκλειστικά στο όνομα, αποσιωπώντας συνειδητά τους κινδύνους που παραμόνευαν συνολικά για τους λαούς της Βαλκανικής. Κατήγγειλε την έξαρση του σοβινισμού στην Ελλάδα, με ευθύνη των αστικών κομμάτων και του Συνασπισμού, που μαζί με την Εκκλησία διοργάνωναν εθνικιστικά συλλαλητήρια, καταγγέλλοντας το ΚΚΕ ότι σ' αυτά συμμετέχουν όλοι, «πλην Λακεδαιμονίων», όπως έλεγε τότε ο βουλευτής του Συνασπισμού και «πατριάρχης» της λεγόμενης «Ανανεωτικής Αριστεράς», Λ. Κύρκος. Ταυτόχρονα, το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που και στο θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ κράτησε την ίδια συνεπή στάση από το 1992 μέχρι σήμερα: Από τη στιγμή που διεξάγεται διαπραγμάτευση για «κοινώς αποδεκτή λύση», κάθε λύση στην οποία περιλαμβάνεται το όνομα «Μακεδονία» ή όποια παράγωγά του, θα πρέπει ρητά να ορίζεται μόνο ως γεωγραφικός προσδιορισμός. Επίσης, να μπει τέλος στην αλυτρωτική προπαγάνδα, να υπάρξει αμοιβαία αναγνώριση του απαραβίαστου των συνόρων, της εδαφικής ακεραιότητας και κυριαρχίας των δύο χωρών.

     Η κοινή στάση όλων των άλλων κομμάτων διαμορφώθηκε μέσα από τις τρεις συσκέψεις που έγιναν το 1992 υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Καραμανλή (18/2/1992, 13/4/1992, 14/6/1992).  Καθοριστική ήταν η δεύτερη σύσκεψη (13/4/1992), από την οποία προέκυψε το «κοινό ανακοινωθέν» που συνυπέγραφαν όλα τα κόμματα, εκτός από το ΚΚΕ. Σε αυτό αναφέρονταν μεταξύ άλλων: «Σχετικά με το θέμα των Σκοπίων, η πολιτική ηγεσία της χώρας, με εξαίρεση το ΚΚΕ, συμφώνησε ότι η Ελλάδα θα αναγνωρίσει ανεξάρτητο κράτος των Σκοπίων, μόνο εάν τηρηθούν και οι τρεις όροι που έθεσε η ΕΟΚ, στις 16 Δεκεμβρίου '91, με την αυτονόητη διευκρίνιση ότι στο όνομα του κράτους αυτού δε θα υπάρχει η λέξη "Μακεδονία"». [Σε δηλώσεις της μετά τη δεύτερη σύσκεψη, η τότε ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, σημείωνε: «Είτε απαλειφθεί το όνομα, είτε δεν απαλειφθεί, είτε υπάρξει παραλλαγή του, τα προβλήματα για την Ελλάδα, αλλά και για τους λαούς των Βαλκανίων θα υπάρχουν, θα γίνονται όλο και πιο έντονα, εφόσον συνεχίζεται επέμβαση ξένων δυνάμεων στα Βαλκάνια, ηγετικών χωρών της ΕΟΚ και των ΗΠΑ. Εφόσον συνεχιστεί η πολιτική του "διαίρει και βασίλευε". Εφόσον χρησιμοποιούνται υπαρκτές αλλά και ανύπαρκτες μειονότητες ως μέσο επεμβάσεων και υποκίνησης εμφυλίου πολέμου, μέσω του οποίου δίνεται η δυνατότητα για τις μεγάλες δυνάμεις να κατακερματίζουν τα Βαλκάνια. Αυτή είναι η βασική αφετηριακή διαφωνία, την οποία θέλαμε να την υπογραμμίσουμε για άλλη μια φορά και στη σημερινή σύσκεψη αλλά και δημόσια στον ελληνικό λαό»].