1801 Γεννιέται ο Ιταλός συνθέτης Βιντσέντζο Μπελίνι.
1839 Ο Σουλτάνος Μαχμούτ Β’ ξεκινά την προσπάθεια εκσυγχρονισμού της οθωμανικής αυτοκρατορίας («Τανζιμάτ»).
1869 Πεθαίνει ο ποιητής Ανδρέας Κάλβος.
1898 Οι τελευταίες οθωμανικές στρατιωτικές δυνάμεις αποχωρούν από την Κρήτη.
1911 Πεθαίνει ο πρωτοπόρος του θεάτρου Κωνσταντίνος Χρηστομάνος.
1918 Ξεκινά τις εργασίες του στον Πειραιά το 1ο Πανελλαδικό Πανεργατικό Συνέδριο, Ιδρυτικό της ΓΣΕΕ (3-10/11/1918). Σε αυτό παίρνουν μέρος 180 αντιπρόσωποι που εκπροσωπούν 214 εργατικά σωματεία με 60.000 οργανωμένα μέλη. Το αστικό κράτος επενέβη με διάφορους τρόπους στη διαδικασία ενοποίησης του κατακερματισμένου συνδικαλιστικού κινήματος προκειμένου να ελέγξει το βαθμό αυτονομίας και την ιδεολογικοπολιτική του ταυτότητα. Η βενιζελική - ρεφορμιστική πλειοψηφία που αναδείχθηκε στη νεοεκλεγείσα Διοίκηση της ΓΣΕΕ φάνηκε μάλιστα προς στιγμή να δικαιώνει τις προσδοκίες του. Ακολούθως, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ε. Ρεπούλης ενημέρωνε σε τηλεγράφημά του τον Ε. Βενιζέλο: «Πανεργατικόν Συνέδριον απέβη σύμφωνα ενεργείας ημών. Πνεύμα αντισοσιαλιστικόν!». Ωστόσο, η διακριτή, «συμπαγής και πειθαρχημένη» παρουσία των σοσιαλιστών, τους επέτρεψε να αφήσουν τη σφραγίδα τους σε μια σειρά κομβικά ζητήματα, όπως π.χ. η υιοθέτηση της αρχής της πάλης των τάξεων. Οι δύο γραμμές στο συνδικαλιστικό κίνημα είχαν ήδη διαμορφωθεί και λάβει θέσεις μάχης.
1918 Ιδρύεται το Κομμουνιστικό Κόμμα Αυστρίας. Την ίδια μέρα υπογράφεται η συνθήκη ανακωχής μεταξύ της Αυστρίας και του ιμπεριαλιστικού συνασπισμού της Αντάντ.
1918 Οι ναύτες του Κιέλου ξεσηκώνονται, σηματοδοτώντας την απαρχή της προλεταριακής επανάστασης στη Γερμανία. Με τους ναύτες ενώθηκαν οι εργάτες της πόλης, καθώς και τα τμήματα του στρατού που στάλθηκαν εναντίον τους. Αμέσως σχηματίστηκαν Σοβιέτ εργατών, στρατιωτών και ναυτών, ενώ σε όλα τα πλοία υψώθηκαν κόκκινες σημαίες. Για να αντιμετωπίσει την κατάσταση, η κυβέρνηση του πρίγκιπα Μαξ έστειλε ένα στέλεχος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, τον Ε. Νόσκε.
Με το κύρος και τη βαρύτητα του σοσιαλδημοκράτη ηγέτη (και βουλευτή), ο Νόσκε ορίστηκε από τους εξεγερμένους του Κιέλου πρόεδρος του Σοβιέτ των στρατιωτών και μετά από λίγες μέρες κυβερνήτης της πόλης. Έτσι, ο Νόσκε ανέλαβε να πνίξει «από τα πάνω» την εξέγερση. Όπως ο ίδιος τόνισε αρκετά χρόνια αργότερα, «αν εκείνη την εποχή έπαιρνα και μετέφερα την κόκκινη σημαία της εξέγερσης, τότε από το Κίελο θα απλωνόταν σε όλη τη Γερμανία ένα κύμα που τις διαστάσεις του δεν μπορεί να υπολογίσει κανείς σήμερα».
Ωστόσο, η επαναστατική καταιγίδα που ξέσπασε στο Κίελο δεν κατέστη δυνατό να κατευναστεί και σύντομα εξαπλώθηκε ραγδαία σε ολόκληρη τη Γερμανία.
Η αστική τάξη, αντιμέτωπη με την επαναστατική άνοδο του γερμανικού προλεταριάτου, παρέδωσε τη διαχείριση της αστικής διακυβέρνησης (και την υπόθεση της διάσωσης του καπιταλισμού) στη Σοσιαλδημοκρατία, η οποία, άλλοτε με την υπονόμευση από τα μέσα, άλλοτε με την ανοιχτή καταστολή (αξιοποιώντας προς αυτό το σκοπό όλο το μηχανισμό καταστολής του αστικού κράτους, αστυνομία, στρατό, παραστρατιωτικές οργανώσεις κλπ.) κατάφερε τελικά να καταπνίξει την επανάσταση.
1935 Πραγματοποιείται δημοψήφισμα για την επαναφορά του βασιλιά Γεωργίου Β’ στην Ελλάδα. Στο δημοψήφισμα, που διενέργησε ο στρατηγός Κονδύλης, οι «ψηφίσαντες» υπέρ της μοναρχίας έφτασαν το 97,8%. Η έκταση της νοθείας ήταν τέτοια, που ο αριθμός των ψηφισάντων υπέρ της μοναρχίας δεν έφτασε απλά τον αριθμό των ψήφων που έλαβαν συνολικά όλα τα κόμματα στις προηγούμενες εκλογές, αλλά τον ξεπέρασε και κατά 400.000! Μέχρι και ο ίδιος ο Κονδύλης φέρεται να δυσανασχέτησε με τον «υπερβάλλοντα ζήλο» που επέδειξαν οι οπαδοί του μοναρχισμού.
1938 Η ιαπωνική κυβέρνηση εξαγγέλλει τη «νέα τάξη πραγμάτων στην Ανατολική Ασία».
1944 Διώχνονται και οι τελευταίοι Γερμανοί από την ηπειρωτική Ελλάδα. Ελάχιστοι παραμένουν πλέον σε Κρήτη και Μήλο.
1954 Πεθαίνει ο Γάλλος ζωγράφος και γλύπτης Ανρί Ματίς.
1957 Εκτοξεύεται στο Διάστημα ο «Σπούτνικ 2», με επιβάτη τη σκυλίτσα Λάικα.
1963 Βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα. Πρώτο κόμμα έρχεται η Ένωση Κέντρου με 42,4%. Η ΕΔΑ λαμβάνει το 14,34%. Ο Γ. Παπανδρέου, μη μπορώντας να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση (και παρά την προθυμοποίηση της ΕΔΑ να τον στηρίξει), κηρύσσει νέες εκλογές.
1964 Η Γαλλία ζητά την πολιτική ένωση της ΕΟΚ και τη χάραξη κοινής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής. Σύμφωνα με τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», ο στρατηγός Ντε Γκολ εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο αποχώρησης από το ΝΑΤΟ.
1964 Η νέα βρετανική κυβέρνηση εξαγγέλλει την εθνικοποίηση των βιομηχανιών σιδήρου και χάλυβα.
1968 Σε μαζικό συλλαλητήριο κατά της χούντας εξελίσσεται η κηδεία του Γεωργίου Παπανδρέου.
1972 Συνέρχεται στο Βέλγιο το 2ο Συνέδριο των Αντιδικτατορικών Επιτροπών του Εξωτερικού. Σύμφωνα με την εισήγηση, από την αρχή της δικτατορίας οι αντιδικτατορικές οργανώσεις είχαν στείλει στην Ελλάδα σε χρήματα και δέματα, φάρμακα κ.ο.κ. πάνω από 1.000.000 δολάρια, εκ των οποίων το 60% είχαν συγκεντρωθεί από τις αντιδικτατορικές επιτροπές στις σοσιαλιστικές χώρες.
1973 Χιλιάδες Αθηναίοι μετατρέπουν το μνημόσυνο του Γ. Παπανδρέου σε μια ακόμα αντιδικτατορική εκδήλωση. Η αστυνομία επιτίθεται, 60 διαδηλωτές τραυματίζονται, ενώ δεκάδες άλλοι συλλαμβάνονται.
1981 Μισό δισεκατομμύριο άνθρωποι στις χώρες του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου υποφέρουν από πείνα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεθνούς Οργάνωσης Τροφίμων, παρότι την τελευταία 30ετία η παραγωγή τροφίμων στον κόσμο διπλασιάστηκε.
